ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ



ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΝΗΜΗΣ & ΤΙΜΗΣ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ

ΤΟΥ COMANDANTE EN JEFE FIDEL CASTRO RUZ

 

 

 

Η Πρεσβεία της Κούβας στην Ελλάδα και η New Star για τα τρία χρόνια από το θάνατο του Φιδέλ Κάστρο διοργανώνουν εκδήλωση μνήμης και τιμής την Κυριακή, 24 Νοέμβρη στις 7 μ.μ. στον κινηματογράφο STUDIO, Σταυροπούλου 33 και Σπάρτης, Πλατεία Αμερικής.

 

Θα μιλήσουν:

 

·      η Πρέσβειρα της Κούβας, Σέλμις Μαρία Ντομίνγκες Κορτίνα,

 

·      και ο Γιώργος Μαργαρίτης, Καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας, Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης.

 

 

 

Θα προβληθεί το ντοκιμαντέρ H TEXNH TOY NA EΠΙΒΙΩΝΕΙΣ (EL MERITO ES ESTAR VIVO ) των Ότο Μιγέλ και Γκουσμάν Γκερέρο, καθώς και αποσπάσματα από ιστορικές ομιλίες του Φιδέλ Κάστρο. 

 

 

 

«Επανάσταση σημαίνει ενότητα, ανεξαρτησία, πάλη για τα όνειρά μας,

 

μιας δίκαιης Κούβας και ενός δίκαιου κόσμου,

 

θεμέλιο του πατριωτισμού μας, του σοσιαλισμού μας και του διεθνισμού μας»

 

 

 

ΦΙΔΕΛ ΚΑΣΤΡΟ

 

ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΣΤΗ ΒΟΛΙΒΙΑ

 

 

 

 

 

ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΣΤΗ ΒΟΛΙΒΙΑ

 

 

 

Ο Ελληνοκουβανικός Σύνδεσμος Φιλίας και Αλληλεγγύης Θεσσαλονίκης καταγγέλλει με τον πιο έντονο τρόπο το πραξικόπημα στη Βολιβία, που υποκινήθηκε και υποστηρίχτηκε από τους Αμερικάνους ιμπεριαλιστές, μαζί με την τοπική ολιγαρχία και το γνωστό τους όργανο, τον “Οργανισμό Αμερικανικών Κρατών” (OAS). Οι αποσταθεροποιητικές ενέργειες που πραγματοποιήθηκαν μετά τις εκλογές της 20ής Οκτωβρίου στη χώρα καθώς και οι προσπάθειες για τη διάσπαση και τον έλεγχο του στρατού και της αστυνομίας οδήγησαν στην επιθυμητή και προγραμματισμένη από καιρό ανατροπή του νόμιμα επανεκλεγμένου Προέδρου Evo Morales.

 

Οι απειλές εναντίον Πρεσβειών όπως αυτές της Βενεζουέλας, της Κούβας και του Μεξικού αποτελούν περαιτέρω στοιχεία για τις προθέσεις του πραξικοπήματος. Υπογραμμίζουμε επίσης την υποκρισία και την αμφίσημη στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία στην πραγματικότητα υποστήριξε έμμεσα το πραξικόπημα, μη αναγνωρίζοντας τα αποτελέσματα των εκλογών που πραγματοποιήθηκαν.

 

Οι λαοί της Λατινικής Αμερικής έχουν ζήσει από πρώτο χέρι τη βαρβαρότητα του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, από την Κούβα και τη Χιλή, μέχρι τον Παναμά και τη Νικαράγουα. Λίγοι μήνες έχουν περάσει άλλωστε από την αποτυχημένη απόπειρα των ΗΠΑ να ανατρέψουν τη νόμιμα εκλεγμένη κυβέρνηση της Βενεζουέλας.

 

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας προς τον λαό της Βολιβίας για να υπερασπιστεί το δικαίωμά του να αποφασίζει μόνος και ελεύθερα για τις τύχες και την ηγεσία του, ώστε να γίνει κυρίαρχος της χώρας και του πλούτου του.

 

Στεκόμαστε στο πλευρό της εργατικής τάξης της Βολιβίας και το λαό της χώρας και ενώνουμε τη φωνή μας μαζί τους ενάντια στα σχέδια των ιμπεριαλιστών.

 

 

 

ΕΛΛΗΝΟΚΟΥΒΑΝΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ
ΦΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ.
Πατρ.Ιωακείμ 13, 54622 Θεσσαλονίκη.
Τηλ. 2310 274975, 6944224234.
E-mail: ellinokoubanikos@mail.com.

 

 

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΚΟΥΒΑΝΙΚΟΥ ΣΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΗΣ ΚΝΕ – ΟΔΗΓΗΤΗ 2019

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Και φέτος, όπως κάθε χρόνο,

ο Ελληνοκουβανικός Σύνδεσμος Φιλίας και Αλληλεγγύης συμμετείχε με το περίπτερό του

στο Φεστιβάλ ΚΝΕ-ΟΔΗΓΗΤΗ,

από τις 19 ως τις 21 Σεπτέμβρη.

 

 

 

 

ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΗΣ ΚΝΕ – ΟΔΗΓΗΤΗ 2019

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Όπως και πέρσι έτσι και φέτος, διοργανώθηκε από την ΚΝΕ συζήτηση με αφορμή τα 60 χρόνια από τη νίκη της Κουβανικής Επανάστασης. Ο τίτλος της συζήτησης ήταν μια φράση του Φιδέλ Κάστρο «Η επανάσταση δεν είναι ένα στρώμα από ροδοπέταλα. Είναι μια μάχη ανάμεσα στο μέλλον και το παρελθόν».

 

Ομιλητές ήταν η πρέσβειρα της Κούβας Σέλμις Μαρία Ντομίνγκες Κορτίνα, ο πρόεδρος του Ελληνοκουβανικού Νίκος Καρανδρέας και ο Άρης Ευαγγελίδης, μέλος του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ.

 

Παραβρέθηκε και ο πρέσβης της Βενεζουέλας Φρέδι Φενάντες.

 

Στην ομιλία της, η πρέσβειρα της Κούβας, αφού ευχαρίστησε την ΚΝΕ για την εκδήλωση, το ΚΚΕ και τον Ελληνοκουβανικό για την αλληλεγγύη τους και όλους τους παραβρισκόμενους για την παρουσία τους, ανάφερε ανάμεσα σε άλλα ότι αυτά τα 60 χρόνια ήταν «60 χρόνια αγώνων, νικών, θυσιών και αντίστασης ενός ηρωικού λαού. Δεν ήταν ένα στρώμα από ροδοπέταλα, ήταν μια διαρκής πάλη για την οικοδόμηση ενός καλύτερου μέλλοντος και για να μείνει πίσω το παρελθόν», τότε που η Κούβα ήταν μια ακόμα χώρα υπό την κατοχή των ΗΠΑ.

 

Αναφερόμενη στα επιτεύγματα της Επανάστασης είπε ότι «το να διατηρηθούν αυτές οι κατακτήσεις ήταν δύσκολο όλα αυτά τα χρόνια, γιατί από τη νίκη το Γενάρη του 1959, οι διαδοχικές κυβερνήσεις των ΗΠΑ έχουν βάλει σαν στόχο να ανατρέψουν την επαναστατική κυβέρνηση, να εξαλείψουν τη σοσιαλιστική επανάσταση, να επανορθώσουν τον καπιταλισμό και να επανακτήσουν την ηγεμονία τους και κυριαρχία τους στη χώρα μας».

 

Συνέχισε λέγοντας ότι η κουβανική επανάσταση ήταν πάντα και θα είναι αλληλέγγυα με τους λαούς του κόσμου και διαρκής έμπνευση για όλους όσοι θέλουν έναν καλύτερο κόσμο. Η Κούβα έχει δώσει το αίμα της και την ακούραστη δουλειά της με χιλιάδες διεθνιστές συνεργάτες σε όλο τον κόσμο, που βοηθάνε τους λαούς, δεν καταληστεύουν τον πλούτο τους, αλλά τους δίνουν υγεία και γνώσεις».

 

 

 

Στη συνέχεια, το λόγο πήρε ο πρόεδρος του Ελληνοκουβανικού, Νίκος Καρανδρέας, αφού έκανε μια σύντομη ιστορική αναφορά, σημείωσε ότι «τα πρώτα οικονομικοκοινωνικά μέτρα της επαναστατικής κυβέρνησης (…) ήταν ασυμβίβαστα  με τα συμφέροντα της ντόπιας ολιγαρχίας και κύρια των βορειοαμερικάνικων μονοπωλίων και της αμερικάνικης κυβέρνησης, που αντέδρασαν βίαια. (…) Η Επανάσταση μπόρεσε να αντιμετωπίσει με επιτυχία την ντόπια και εξωτερική οικονομική και στρατιωτική αντίδραση, με αποκορύφωμα τη νίκη στον Κόλπο των Χοίρων».

 

Υπογράμμισε ότι «η σοσιαλιστική Κούβα κατορθώνει να μένει όρθια 30 χρόνια αντιπαλεύοντας την άγρια επίθεση του ιμπεριαλισμού. Οι κοινωνικές κατακτήσεις και το πρωτοφανές για τη Λατινική Αμερική βιοτικό και πολιτισμικό επίπεδο του κουβανικού λαού, που είχαν επιτευχθεί τα προηγούμενα 30 χρόνια, διατηρούνται σε μεγάλο βαθμό. Η διεθνιστική της δράση συνεχίζεται. Ο ιμπεριαλισμός δεν κατόρθωσε να καταβάλει την Επανάσταση, κατορθώνει όμως να την τραυματίζει συνέχεια. (…) Η πολιτική των ΗΠΑ είναι μακρόχρονη, σταθερή και επίμονη. Στόχος της η πολιτική και οικονομική υποδούλωση της Κούβας. Μέθοδος, ο στραγγαλισμός της σοσιαλιστικής οικονομίας, η μείωση του βιοτικού επιπέδου του λαού, η μείωση της εμπιστοσύνης του στις οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές δομές του σοσιαλισμού. (…) Απαιτούμε την άμεση κατάργηση του αποκλεισμού και στηρίζουμε με όλες μας τις δυνάμεις την Κουβανική Επανάσταση».     

 

 

Ο Άρης Ευαγγελίδης, μέλος του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, ανάφερε ανάμεσα στα άλλα: «…η Κουβανική Επανάσταση είναι ένα από τα ορόσημα για την υπεράσπιση της ιστορίας και της προσφοράς του κομμουνιστικού κινήματος, για την ενίσχυση του προλεταριακού διεθνισμού, την πάλη για το σοσιαλισμό. Γι’ αυτό το λόγο οι ΗΠΑ και οι άλλοι ιμπεριαλιστές λυσσάνε εδώ και 60 χρόνια για να την ανατρέψουν».

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ 66 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΩΝΑ ΜΟΝΚΑΔΑ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Μεγάλη επιτυχία σημείωσε η εκδήλωση που συνδιοργάνωσαν ο Ελληνοκουβανικός Σύνδεσμος Φιλίας και Αλληλεγγύης και ο Δήμος Χαϊδαρίου τη Δευτέρα, 22 Ιούλη 2019, στον κινηματογράφο «Κατερίνα» για να τιμήσουν τα 66 χρόνια από την επίθεση στο στρατώνα Μονκάδα, στις 26 Ιούλη 1953.

 

Την εκδήλωση άνοιξε ο Δήμαρχος Χαϊδαρίου Μιχάλης Σελέκος με σύντομη ομιλία του, που παραθέτουμε, και συνεχίστηκε με ομιλία του Προέδρου του Ελληνοκουβανικού Νίκου Καρανδρέα, που παραθέτουμε παρακάτω.

Στη συνέχεια παρουσιάστηκε η κουβανική ταινία «Παράνομοι» του γνωστού σκηνοθέτη Φερνάντο Πέρες, που γυρίστηκε το 1987 και πραγματεύεται την ιστορία μιας ομάδας παράνομων αγωνιστών την εποχή του δικτάτορα Μπατίστα στις πόλεις, αφού είχε ξεκινήσει ο ένοπλος αγώνας στη Σιέρα Μαέστρα.  

ΟΙ ΟΜΙΛΙΕΣ


ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΣΕΛΕΚΟΥ, ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ

 

 

 

Εκ μέρους της Δημοτικής Αρχής σας καλωσορίζουμε και θέλουμε να δώσουμε πολλά συγχαρητήρια στον Ελληνοκουβανικό Σύνδεσμο Φιλίας και Αλληλεγγύης, για τη διοργάνωση της σημερινής εκδήλωσης και για τη δράση του όλα αυτά τα χρόνια στο πλάι της Κουβανικής Επανάστασης.

 

Επίσης σε όλους όσους συμμετέχουν στις εκδηλώσεις, τις Μπριγάδες ή συμβάλλουν με κάθε τρόπο στη βοήθεια προς τον ηρωικό λαό της Κούβας, κρατώντας φωτεινή την ελπίδα ότι η Κούβα θα συνεχίσει το δρόμο του Σοσιαλισμού.

 

Η πορεία της Επανάστασης στην Κούβα ήταν συναρπαστική, σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε από αγωνιστές που πάνω από το εγώ έβαλαν το καλό και το συμφέρον του λαού.

 

Γι’ αυτό και στο DNA κάθε προοδευτικού ανθρώπου, κάθε επαναστάτη σε όλο τον κόσμο υπάρχει η Κούβα, ο Φιντέλ, ο Τσε, ο Ραούλ, ο Καμίλο Σιενφουέγος, ο Χουάν Αλμέϊδα, οι χιλιάδες των αγωνιστών-ηρώων που δε λύγισαν στις φυλακές και τις δυσκολίες και έδωσαν ακόμα και τη ζωή τους για τα ιδανικά της ελευθερίας, της αλληλεγγύης, της ανθρωπιάς και του Σοσιαλισμού.

 

Η Κουβανέζικη Επανάσταση είχε τρεις σημαντικούς σταθμούς με πλούσιες ενδιάμεσες δράσεις.

 

·      Στις 26 Ιούλη 1953 -προς τιμήν της οποίας γίνεται η σημερινή εκδήλωση– έγινε η πρώτη επιχείρηση–επίθεση στη Μονκάδα. Αυτό ήταν το φύτρο της επαναστατικής διαδικασίας, έδειξε ότι μπορεί να αμφισβητηθεί η παντοδυναμία της δικτατορίας του Μπατίστα, ότι υπάρχουν δυνάμεις που μπορούν με τον ένοπλο αγώνα να ανατρέψουν ένα αντιλαϊκό, αυταρχικό καθεστώς.

 

·      Ο δεύτερος σταθμός ήταν από τις 25 Νοέμβρη του 1956, όπου οι επαναστάτες εξόριστοι στο Μεξικό, επιβιβάστηκαν στο πλοιάριο «Γκράνμα» μέχρι τις 2 Δεκέμβρη που αποβιβάστηκαν στην Κούβα και ξεκίνησε η ανασύνταξη του πρώτου πυρήνα στα βουνά της Σιέρα Μαέστρα και η μεγάλη πορεία προς την Αβάνα, έχοντας συσπειρώσει τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού στις αγροτικές περιοχές αλλά και στις πόλεις.

 

·      Και ο τρίτος σταθμός που ήταν και ο νικηφόρος, την Πρωτοχρονιά του 1959, με τη θριαμβευτική είσοδο των επαναστατών στην Αβάνα που άνοιξε το δρόμο για το γκρέμισμα της κυβέρνησης – μαριονέτας που στήριζαν οι Αμερικανοί και την εγκαθίδρυση μιας λαϊκής εξουσίας με σοσιαλιστική προοπτική.

 

Υπήρξε βέβαια και ένας 4ος σταθμός το 1961 με τη συντριβή των αντεπαναστατών και του αμερικανικού ιμπεριαλισμού στην εισβολή–φιάσκο που προσπάθησαν να κάνουν στον Κόλπο των Χοίρων. Ήταν η πρώτη ήττα των ιμπεριαλιστών στην αμερικανική  ήπειρο και το εφαλτήριο για το στέριωμα της Επανάστασης και της μετατροπής της σε σοσιαλιστική.

 

Η ταινία που θα δούμε σε λίγο με τον τίτλο «ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ» αναφέρεται στην περίοδο της δικτατορίας Μπατίστα, μιας σκληρής περιόδου καταπίεσης, επώδυνης και αδίστακτης για το λαό που λιμοκτονούσε και υπέφερε τα πάνδεινα, ενώ η ολιγαρχία έχτιζε την κερδοφορία της πάνω στη φτώχεια και την εξαθλίωση του λαού.

 

Από τα πρώτα χρόνια της Επανάστασης, αυτής της ελπιδοφόρας πορείας του λαού της Κούβας για ένα καλύτερο μέλλον, εφαρμόστηκε από τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους ένα ολοκληρωτικό, απάνθρωπο εμπάργκο.

 

Εμπάργκο,  που όμως δεν τους γονάτισε, δεν τους έκανε να εκλιπαρούν για βοήθεια,  αλλά τους δυνάμωσε.

 

Αξιοποίησαν τις δικές τους δυνατότητες και έκαναν θαύματα στην Ιατρική, τη Φαρμακευτική, τη Μηχανολογία και σε άλλες επιστήμες.

 

Ο στόχος τους ήταν, όπως έλεγε η κυβέρνηση των ΗΠΑ, να προκαλέσουν ένα γενικευμένο, πολύμορφο αποκλεισμό, πείνας, απελπισίας, απογοήτευσης και τελικά η δυσαρέσκεια του λαού να οδηγήσει στην ανατροπή της κυβέρνησης.

 

Γνωρίζοντας δηλαδή το χαρακτήρα της Επανάστασης, άρχισαν τη διαδικασία της υπονόμευσης με όλα τα μέτρα,  για τη φθορά και την ανατροπή της.

 

Όμως απέτυχαν παταγωδώς. Έφαγαν κυριολεκτικά τα μούτρα τους.

 

Έκαναν τους Κουβανούς πιο δυνατούς και αποφασισμένους.

 

Έβγαλαν στους δρόμους εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο που δήλωναν τη στήριξή τους και την αλληλεγγύη τους στην Κούβα.

 

Η Κούβα ήταν και είναι σύμβολο, φάρος για τους λαούς της Λατινικής Αμερικής αλλά και για τους λαούς και τα κινήματα όλου του κόσμου.

 

Τα επιτεύγματα της Κούβας σε όλα τα επίπεδα είναι σπουδαία, όπως σημαντική ήταν και η βοήθεια που έδωσε σε απελευθερωτικά και επαναστατικά κινήματα.

 

Η Κούβα βοήθησε πολιτικά, στρατιωτικά και οικονομικά τους λαούς που αγωνίζονταν στη Λατινική Αμερική αλλά και στην Αφρική (Αγκόλα, Μοζαμβίκη, Αιθιοπία).

 

Έχει στείλει χιλιάδες γιατρούς και νοσηλευτές σε πολλές χώρες, φτιάχνοντας δομές υγείας σε πόλεις και χωριά πολλών χωρών που δεν είχαν δει ποτέ γιατρό.

 

Στα Πανεπιστήμια της Κούβας έχουν σπουδάσει χιλιάδες φτωχοί φοιτητές από χώρες της Καραϊβικής, της Κεντρικής και Λατινικής Αμερικής, που δεν είχαν τέτοιες δυνατότητες στις χώρες τους.

 

Η Κούβα έχει το καλύτερο βιοτικό επίπεδο ανάμεσα στις άλλες χώρες της περιοχής, παρά το εμπάργκο και τα προβλήματα που αυτό δημιουργεί.

 

Έχουν γίνει τεράστια βήματα στην Υγεία, την Πρόνοια, την Κοινωνική Πολιτική, στον Πολιτισμό, τον Αθλητισμό, την Παιδεία.

 

Η Κούβα έχει το μικρότερο ποσοστό θνησιμότητας στις παιδικές ηλικίες.

 

Όλα τα παιδιά και οι νέοι πηγαίνουν σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Κανένας δεν έχει μείνει αναλφάβητος μετά την Επανάσταση. Υπάρχουν σχολεία ακόμα και σε χωριουδάκια με 1 μαθητή.

 

Δεν υπάρχουν άνεργοι, δεν υπάρχουν οικογένειες χωρίς σπίτι. Υπάρχει ασφάλεια και σιγουριά για το μέλλον παρά τις δυσκολίες. 

 

Η Κούβα είναι ένα βόλι στην καρδιά του ιμπεριαλισμού, λίγα μίλια από τις ακτές των ΗΠΑ, είναι το νησί των ανυπόταχτων που έδωσε ελπίδα σε όλους τους λαούς.

 

Θα συνεχίσουμε να στηρίζουμε την Επανάσταση και το λαό της Κούβας με κάθε τρόπο στο δύσκολο δρόμο που έχουν επιλέξει.

 

Παρά τα προβλήματα, τις καθυστερήσεις, τους δισταγμούς ή τα λάθη, κανένας δεν μπορεί να υποτιμήσει ή να διαγράψει την τεράστια προσφορά της Κουβανικής Επανάστασης στην ανθρωπότητα.

 

Δικό μας χρέος είναι να δυναμώσουμε με κάθε τρόπο την αλληλεγγύη και τη συμπαράστασή μας στη Σοσιαλιστική Κούβα.

 

 

 

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΚΟΥΒΑΝΙΚΟΥ

 

ΝΙΚΟΥ ΚΑΡΑΝΔΡΕΑ

 

 

 

Στις 5 και τέταρτο το πρωί της 26 Ιουλίου 1953, εκατό χρόνια μετά τη γέννηση του Χοσέ Μαρτί, 150 πατριώτες καθοδηγημένοι από το νεαρό δικηγόρο Φ. Κάστρο, επιτέθηκαν στους στρατώνες της Μονκάδα στο Σαντιάγο της Κούβας, το δεύτερο μεγαλύτερο στρατόπεδο του νησιού, καθώς και στο στρατόπεδο του Μπαγιάμο.

 

Σκοπός της επιχείρησης ήταν να εξουδετερώσουν την αντίσταση των στρατιωτικών φρουρών, να καταλάβουν τα οπλοστάσια και τους ραδιοφωνικούς σταθμούς και να εκπέμψουν διαγγέλματα καλώντας το λαό να ανατρέψει την δικτατορία του Φουλχένσιο Μπατίστα που είχε καταλάβει πραξικοπηματικά την εξουσία το Μάρτιο του 1952.

 

Η προετοιμασία της επιχείρησης και η ολόχρονη στρατιωτική εκπαίδευση των επαναστατών είχε γίνει συστηματικά και με κάθε μυστικότητα. Η διαίρεση όμως σε επιμέρους ομάδες και η καθυστέρηση του πιο καλά εκπαιδευμένου και οπλισμένου τμήματος, οδήγησαν στην αποτυχία του εγχειρήματος. Εβδομήντα μαχητές αιχμαλωτίστηκαν και εκτελέστηκαν τις επόμενες μέρες με φριχτά βασανιστήρια. Τα  όργανα της δικτατορίας οργίασαν στις ανατολικές επαρχίες της Κούβας, εκτελώντας και βασανίζοντας υποτιθέμενους υποστηρικτές των επαναστατών.

 

Ο Φ. Κάστρο με το 1/3 των συντρόφων του διέφυγαν στην κοντινή ορεινή περιοχή, όπου αντιμετώπισαν το στρατό για μία βδομάδα μέχρι τη σύλληψή τους.

 

Στις δίκες που ακολούθησαν, όλοι οι κατηγορούμενοι αντιμετώπισαν θαρραλέα τις κατηγορίες. Η απολογία του Φ. Κάστρο, γνωστή με την τελική αποστροφή του («Η ιστορία θα με δικαιώσει»), αποτελεί ένα από τα πιο θαυμαστά ντοκουμέντα της εποχής μας.  Στην απολογία αυτή, που το κείμενό της κυκλοφόρησε παράνομα, αλλά ευρύτατα στην Κούβα, ο Φ. Κάστρο κατάγγελνε το ληστρικό, βάρβαρο και ξενόδουλο καθεστώς της δικτατορίας, περιέγραφε την οικονομική, πολιτισμική και αστυνομική καταπίεση της πλειοψηφίας των εργαζόμενων και την αποικιακή εξάρτηση από τις ΗΠΑ. Ακόμα όμως σημαντικότερο, στην απολογία παρουσιάστηκε το προγραμματικό μανιφέστο της Κουβανικής Επανάστασης, τα άμεσα επαναστατικά μέτρα και νόμοι, όπως αυτά θα είχαν μεταδοθεί από το δίκτυο της ραδιοφωνίας μετά την κατάληψη της Μονκάδα.

 

Η επίθεση στη Μονκάδα και η απολογία του Φ. Κάστρο αποτέλεσε την αρχή της δημιουργίας, την ιδεολογική βάση και το πρόγραμμα του Κινήματος της 26ης Ιουλίου, του πολιτικού σκέλους της Κουβανικής Επανάστασης, που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην προετοιμασία, υποστήριξη και νίκη του ένοπλου αγώνα 1956-1959.

 

Στη μακρόχρονη επαναστατική ιστορία της Κούβας η επίθεση στη Μονκάδα κατέχει κομβική θέση. Όχι μόνο γιατί αποτελεί την εναρκτήρια πράξη της Κουβανικής Επανάστασης, αλλά και γιατί συνέβη σε μία καίρια χρονική στιγμή, αποτρέποντας τη σταθεροποίηση της δικτατορίας του Μπατίστα, την αποθάρρυνση του λαού και την αναγκαστική ανοχή του μοντέλου της στρεβλής ανάπτυξης της χώρας. Μιας «ανάπτυξης» προσδιορισμένης από την νεοαποικιακή εξάρτηση, τον αυταρχισμό, την οικονομική, κοινωνική και πνευματική εξαχρείωση και εξαθλίωση, σύμφωνης με τα μακροχρόνια σχέδια του βορειοαμερικάνικου ιμπεριαλισμού.

 

Από τα τέλη του 18ου αιώνα, η Κούβα είχε βρεθεί στο στόχαστρο της νέας, επιθετικής και έντονα αντιφατικής δημοκρατίας των ΗΠΑ. Ιδιαίτερα οι δουλοκτητικές νότιες πολιτείες θεωρούσαν απόλυτα λογική την κατάληψη του νησιού, πράγμα που  ανταποκρινόταν και στις προσδοκίες πολλών Ισπανών και κρεολών ιδιοκτητών λατιφουντίων που χρησιμοποιούσαν και αυτοί την απλήρωτη εργασία εκατοντάδων χιλιάδων αφρικανών δούλων.

 

Οι εξεγέρσεις των νέγρων δούλων, το πατριωτικό αίσθημα πολλών κουβανών κρεολών και η επιθετική στάση της Μ. Βρετανίας και της Γαλλίας ήταν τα στοιχεία που προσδιόριζαν την κοινή στάση της αμερικανικής κυβέρνησης και των μεγάλων κουβανών γαιοκτημόνων στο πρόβλημα της Κούβας, που παρέμεινε, μαζί με το Πουέρτο Ρίκο η μόνη κτήση της Ισπανίας στο τέλος του απελευθερωτικού πολέμου της Λ. Αμερικής.

 

Μυστική σύσκεψη εκπροσώπου των τελευταίων με τον Πρόεδρο Μόνροου και το υπουργικό συμβούλιο των ΗΠΑ, το 1822, οδήγησε στην οριοθέτηση μιας διαχρονικής και μακρόπνοης, όπως αποδείχτηκε, πολιτικής των ΗΠΑ για την Κούβα, αλλά και για ολόκληρη τη Λ. Αμερική:

 

Η Κούβα ανήκει στις ΗΠΑ

 

Κάθε ξένη επιρροή πρέπει να αποκρουσθεί

 

Η επαναστατικότητα του κουβανικού λαού πρέπει να κατασταλεί.

 

Το Δεκέμβρη του ίδιου χρόνου, ο Πρόεδρος Μόνροου εξάγγειλε το ομώνυμο δόγμα που απαγόρευε την επέκταση των ευρωπαϊκών δυνάμεων στο νότιο ημισφαίριο και, ταυτόχρονα δήλωνε πως οι ΗΠΑ δεν θα επέμβουν στις υπάρχουσες αποικίες ή κτήσεις των ευρωπαϊκών χωρών.

 

Η σημασία του δεύτερου μέρους του δόγματος Μόνροου γίνεται σαφέστερη αν ακούσουμε τι έγραφε λίγο πρωτύτερα ο υπουργός Εξωτερικών και αργότερα πρόεδρος των ΗΠΑ Τζον Άνταμς:

 

«Αυτά τα νησιά (Κούβα και Πουέρτο Ρίκο) είναι φυσικά προσαρτήματα της βορειομερικανικής ηπείρου και η Κούβα, που είναι πολύ κοντά στις ακτές μας, έχει εξαιρετική σημασία για τα εμπορικά και πολιτικά συμφέροντα της Ομοσπονδίας μας....

 

Υπάρχουν οι νόμοι της πολιτικής και της φυσικής βαρύτητας. Και αν ένα μήλο που κόβεται από τη θύελλα από το δέντρο, δεν μπορεί παρά να πέσει στη γη, έτσι και η Κούβα, αν αποχωριστεί με τη βία από τη δική της σύνδεση με την Ισπανία, και όντας ανίκανη να υποστηρίζει τον εαυτό της, δεν μπορεί παρά να στραφεί προς τη Βόρεια Αμερικανική Ένωση.»

 

Η πρώτη μεγάλη ευκαιρία για το βορειοαμερικάνικο κεφάλαιο δημιουργήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1860, όταν η χαμηλή παραγωγικότητα της απλήρωτης εργασίας των δούλων, όσο και το μονοπώλιο του εμπορίου και η δύσκαμπτη διοίκηση που ασκούσε η μητροπολιτική Ισπανία, που δρούσαν ανασταλτικά στον εκσυγχρονισμό της παραγωγής και στην ανάπτυξη άλλων εναλλακτικών καλλιεργειών και παραγωγικών επενδύσεων, οδήγησαν σε  έντονη οικονομική ύφεση και στο Δεκαετή πόλεμο 1868 - 1878 για την απελευθέρωση από την ισπανική κυριαρχία και την κατάργηση της δουλείας. Η επανάσταση αυτή τέλειωσε με συμβιβασμό, χωρίς να πετύχει τους στόχους της. Προκάλεσε όμως βαθιές τομές στην οικονομία και στην κοινωνία της Κούβας: η συγκρότηση του επαναστατικού στρατού από όλα τα τμήματα της κοινωνίας, γαιοκτήμονες και δούλους, άσπρους, μαύρους και μιγάδες, καλλιέργησε στα προοδευτικότερα τμήματα της κοινωνίας τις ιδέες της φυλετικής ισότητας και της ενιαίας εθνικής ταυτότητας.

 

Η άρχουσα τάξη των γαιοκτημόνων, που δεν μπόρεσε να πραγματοποιήσει τη ρήξη με το δουλοκτητικό τρόπο παραγωγής, αποδεκατίστηκε. Το βορειοαμερικανικό κεφάλαιο έσπευσε να καλύψει το κενό. Η παραγωγή της ζάχαρης αποκαταστάθηκε, αλλά σε βιομηχανική βάση. Αναπτύχθηκαν αντίστοιχα οι σιδηρόδρομοι και το εμπόριο. Υπολογίζεται ότι όταν άρχισε το 1895 η δεύτερη Επανάσταση για την Ανεξαρτησία της Κούβας οργανωμένη από τον εθνικό ήρωα Χοσέ Μαρτί, το επενδυμένο κεφάλαιο από τις ΗΠΑ ήταν 50.000.000 δολάρια. Οι βορειοαμερικανικές εταιρίες έλεγχαν ουσιαστικά τη βιομηχανία της ζάχαρης και οι ΗΠΑ απορροφούσαν το 87% των εξαγωγών.

 

Το επεκτατικό σχέδιο των ΗΠΑ, δηλαδή η οικονομική διείσδυση και μετατροπή της μονομερούς οικονομίας του νησιού σε εξάρτημα της βορειοαμερικάνικης και η, σε κατάλληλη περίσταση, αντικατάσταση της ισπανικής κυριαρχίας που παραπατούσε, ήταν φανερό στον Μαρτί και στους πιο φωτισμένους κουβανούς πατριώτες. Η προσπάθεια του Μαρτί να εξασφαλίσει την ανεξαρτησία της πατρίδας του και να αποτρέψει τη χρησιμοποίησή της σαν ορμητήριο για την εξάπλωση του βορειοαμερικάνικου ιμπεριαλισμού στην ελεύθερη Λ. Αμερική, ματαιώθηκε λίγο πριν την τελική νίκη. Οι ΗΠΑ κήρυξαν τον πόλεμο στην Ισπανία με αφορμή την ανατίναξη ενός πολεμικού τους πλοίου στο λιμάνι της Αβάνας, που οι ίδιες μεθόδευσαν, και κατέλαβαν το νησί το 1898. Η κατάληψη της Κούβας είχε 3 βασικούς στόχους:

 

- Να μετατρέψει την Κούβα σε ένα αυτοδιοικούμενο προτεκτοράτο, με κυβερνήσεις-ανδρείκελα

 

- Να εξασφαλίσει τις δομές εκείνες που θα ευνοούσαν την επένδυση και την κερδοφορία του βορειοαμερικάνικου κεφαλαίου, και

 

- Να εντάξει ολοκληρωτικά την Κούβα στην οικονομική σφαίρα συμφερόντων των ΗΠΑ.

 

Οι στόχοι αυτοί πραγματοποιήθηκαν σε μεγάλο βαθμό, αν και τα αμερικανικά στρατεύματα χρειάστηκε να παραμείνουν μέχρι το 1902 και να ανακαταλάβουν την Κούβα το 1906-1909 και το 1921-1923 για να στηρίξουν μια σειρά από δοτές κυβερνήσεις που ήταν ανίκανες να καταπνίξουν τη λαϊκή αγανάκτηση ή να αντιμετωπίσουν επίδοξους κινηματίες. Ολόκληρο το πρώτο μισό του 20ου αιώνα η ιστορία της Κούβας χαρακτηρίστηκε, όπως και στις περισσότερες χώρες της Λ. Αμερικής, από τις άμεσες ή έμμεσες επεμβάσεις των ΗΠΑ, από κινήματα και δικτατορίες, την εξαρτημένη, αποικιακού τύπου οικονομία και μια διαρκή σχεδόν κοινωνική αναταραχή.

 

Στα μέσα του 20ου αιώνα η Κούβα είχε μετατραπεί σε μια ιδιότυπη αποικία των ΗΠΑ με δύο στοιχεία: α) Την πλήρη σχεδόν κυριαρχία των αμερικανικών μονοπωλίων στην οικονομία, τόσο στον παραγωγικό τομέα όσο και στις υπηρεσίες και β) τη μετάδοση των χειρότερων χαρακτηριστικών του αμερικάνικου τρόπου ζωής σε μια εκφυλισμένη άρχουσα τάξη, στον πολυάριθμο κρατικό και στρατιωτικό κατασταλτικό μηχανισμό και, σε σημαντικό βαθμό, στα μεσαία στρώματα.

 

Ο ίδιος ο Φ. Κάστρο, απαντώντας στην ερώτηση πώς έγινε κομμουνιστής, περιγράφει παραστατικά: Ζούσα στην Κούβα όπου όλες οι ταινίες, τα δημοσιεύματα και τα ΜΜΕ ήταν «Made in USA». Σπούδασα σε ένα πανεπιστήμιο όπου από 15.000 φοιτητές μόνο οι 30 ήταν αντιιμπεριαλιστές και εγώ έγινα ένας από αυτούς τους 30 προς το τέλος των σπουδών.       

 

Στα πρώτα 50 χρόνια του 20ου αιώνα, συντελέστηκαν στην Κούβα μεγάλες οικονομικές και κοινωνικές αλλαγές. Η συγκεντροποίηση της παραγωγής ζάχαρης εντάθηκε με την αγορά τεράστιων εκτάσεων γης από τα βιομηχανικά συγκροτήματα. Υπολογίζεται ότι το 1950 περισσότερη από τη μισή καλλιεργήσιμη γη ήταν στα χέρια ξένων. Χιλιάδες ανεξάρτητοι μικροπαραγωγοί έχασαν τη γη τους και προλεταριοποιήθηκαν. Η ανεργία και η πείνα ήταν ενδημικές, τα ημερομίσθια χαμηλά και η εργασία, ιδιαίτερα στην ύπαιθρο, εποχιακή.

 

Η μονομερής ανάπτυξη του τομέα της παραγωγής ζάχαρης, υποταγμένη στα συμφέροντα των βορειοαμερικανών επιχειρηματιών, εμπόδισε τη διαφοροποίηση της γεωργίας και τη δημιουργία άλλων κλάδων βιομηχανίας. Οι μεγαλύτερες τράπεζες, τα διυλιστήρια πετρελαίου, όλες οι κοινωφελείς υπηρεσίες ανήκαν σε αμερικανικές εταιρίες. Το σύνολο σχεδόν των προϊόντων βιομηχανίας εισάγονταν από τις ΗΠΑ.

 

Στα χρόνια της πρώτης δικτατορίας Μπατίστα (1934 – 1944) άρχισε και η μαζική επένδυση - ξέπλυμα χρημάτων από τη μαφία στον τομέα του τουρισμού και της διασκέδασης, με αποτέλεσμα την μετατροπή της Αβάνας και άλλων περιοχών σε ένα τεράστιο πορνείο, χώρο μαζικής διακίνησης ναρκωτικών, τζόγου και διαφθοράς.

 

Εδώ πρέπει να τονιστεί η συνδυασμένη δράση της μαφίας και των αμερικάνικων μυστικών υπηρεσιών στη διαφθορά και χειραγώγηση του πολιτικού κόσμου, την αντικομμουνιστική και αντισυνδικαλιστική δράση, τον εκφοβισμό, την πολιτική δολοφονία.

 

Σ’ αυτό το ιστορικό πλαίσιο, το άμεσο επαναστατικό πρόγραμμα που θα εξέπεμπαν οι επαναστάτες μετά την κατάληψη της Μονκάδα, αυτό που διακήρυξε ο Φ. Κάστρο στην απολογία του, ουσιαστικά επανέφερε τους κύριους στόχους της επανάστασης του 1895, που είχαν καθοριστεί από τον Χ. Μαρτί, είχαν επικαιροποιηθεί με τις νομοθετικές πράξεις της κυβέρνησης που προέκυψε από την εξέγερση που ανέτρεψε το δικτάτορα Ματσάδο το 1933 και είχαν αποτυπωθεί στο Σύνταγμα του 1940:

 

Επαναφορά της εξουσίας στο λαό και ανακήρυξη του Συντάγματος του 1940 ως ύψιστο νόμο του κράτους.

 

Αγροτική μεταρρύθμιση. Δήμευση των μεγάλων λατιφούντιων. Διανομή γης στους ακτήμονες και φτωχούς γεωργούς.

 

Αναδιανομή του εισοδήματος, συμμετοχή των εργαζομένων στα κέρδη των επιχειρήσεων.

 

Διαφοροποίηση της αγροτικής παραγωγής και εθνικοποίηση των κοινωφελών επιχειρήσεων. Εκβιομηχάνιση και οικονομική ανεξαρτησία από τις ΗΠΑ.

 

 Εκδημοκρατισμός της κοινωνίας με τη μαζική, συνειδητή και πρωτόβουλη δράση των πολιτών.

 

Ακόμα, αντιμετώπιση της διαφθοράς, του οξύτατου οικιστικού προβλήματος, ριζική αναδιοργάνωση της παιδείας και της δικαιοσύνης.

 

Στην εξωτερική πολιτική αλληλεγγύη με τα δημοκρατικά έθνη της αμερικανικής ηπείρου, τους καταπιεσμένους και τους αγωνιστές της ελευθερίας.

 

Μετά τη νίκη της Επανάστασης το Γενάρη του 1959, τα πρώτα μέτρα της επαναστατικής κυβέρνησης ήταν ταυτόσημα με το πρόγραμμα της Μονκάδα. Ήταν μέτρα που δεν ξεπερνούσαν πολύ τα πλαίσια μιας καλοπροαίρετης αστικής δημοκρατίας. Ήταν όμως ασυμβίβαστα με τα συμφέροντα της ντόπιας ολιγαρχίας και κύρια των βορειοαμερικάνικων μονοπωλίων και της αμερικανικής κυβέρνησης που αντέδρασαν βίαια.

 

Η Επανάσταση μπόρεσε να αντιμετωπίσει με επιτυχία την ντόπια και εξωτερική οικονομική και στρατιωτική αντίδραση, με αποκορύφωμα τη νίκη στον Κόλπο των Χοίρων, γιατί είχε ήδη καταστρέψει τα βασικά πολιτικά και στρατιωτικά θεμέλια της δικτατορίας καθώς και της ξενόδουλης άρχουσας τάξης. Με την κινητοποίηση του λαού, χτυπήθηκαν αποφασιστικά οι πολιτικές και οικονομικές δομές του ιμπεριαλιστικού και ντόπιου κεφαλαίου στην πόλη και την ύπαιθρο.

 

Έτσι σηματοδοτήθηκε το ξεπέρασμα της πρώτης απελευθερωτικής – αντιϊμπεριαλιστικής φάσης της Επανάστασης. Λαός και ηγεσία συνειδητοποίησαν πως οποιεσδήποτε, έστω και μικρές αποκλίσεις από το μοντέλο της εξάρτησης και της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης δεν είναι δυνατές μέσα στα πλαίσια της αστικής κυριαρχίας και απαιτούν την ανατροπή της, πως η επανάσταση στην Κούβα, σ’ ολόκληρη τη Λ. Αμερική, σ’ ολόκληρο τον κόσμο δεν μπορεί παρά να είναι σοσιαλιστική.

 

Το τι συνέβη από κει και πέρα είναι περισσότερο γνωστό σε όλους μας. Η επαναστατικότητα, ο διεθνισμός του κουβανικού λαού, του ΚΚΚ και της ηγεσίας του, μαζί με την υποστήριξη της Σ. Ένωσης και των άλλων σοσιαλιστικών χωρών έφεραν πρωτοφανή αποτελέσματα στην εκπαίδευση, την υγεία και στην ανάπτυξη της δημοκρατίας. Εκατοντάδες χιλιάδες Κουβανοί συμμετείχαν και συμμετέχουν σε εκατοντάδες αποστολές ανθρωπιστικής βοήθειας σε περισσότερες από 100 χώρες σε όλες τις ηπείρους. Δεκάδες στρατιωτικές αποστολές στήριξαν απελευθερωτικά κινήματα σε όλο τον κόσμο, με αποκορύφωμα την εποποιία της κουβανικής αποστολής στην Αγκόλα για την προάσπιση της ανεξαρτησίας της, που κατέληξε στην απελευθέρωση της Ναμίμπια και την κατάλυση του ρατσιστικού καθεστώτος του απαρτχάιντ της Νοτιοαφρικανικής Ένωσης.

 

Όλα αυτά συντελέστηκαν παρά τη συνεχή λυσσασμένη επιθετικότητα των ΗΠΑ καθώς οι εξελίξεις αυτές ήταν απόλυτα αντίθετες με τη μακρόχρονη πολιτική της για την Κούβα και την υπόλοιπη Λ. Αμερική. Δολιοφθορές, τρομοκρατικές επιθέσεις με την αξιοποίηση των αντεπαναστατών του Μαϊάμι, άφησαν πίσω τους 3500 νεκρούς, πολλές χιλιάδες τραυματίες και προκάλεσαν σημαντικές ζημιές στην οικονομία. Ο γενοκτόνος ολικός οικονομικός αποκλεισμός, που αποφασίστηκε από τον πρόεδρο Κένεντι το Φλεβάρη του 1962, συνεχίζεται αμείωτος 57 χρόνια και έγινε αποτελεσματικότερος μετά το 1989. Αν και είναι αδύνατο να αποτιμηθούν τα αποτελέσματά του μόνο με έναν ξερό αριθμό, ο αποκλεισμός έχει στερήσει την οικονομία της Κούβας από  περισσότερα από 1 τρισεκατομμύριο δολάρια.

 

Φίλοι και φίλες,

 

Για να φτάσει η σοσιαλιστική επανάσταση στον τελικό στόχο, ώστε η κοινωνία να αναδιοργανωθεί ριζικά και να οικοδομηθεί μια νέα προσωπικότητα στον κάθε ένα πολίτη, προϋποτίθεται υψηλό επίπεδο ανάπτυξης και ευμάρεια, πράγματα που ο αμερικάνικος αποκλεισμός, με τη συνδρομή της ΕΕ και των αντιδραστικών κυβερνήσεων της Λ. Αμερικής, κατόρθωσε να στερήσει από την Κούβα. Δεν κατόρθωσε να καταβάλει την επανάσταση, κατορθώνει όμως να την τραυματίζει συνέχεια.

 

Παράλληλα, ο ιμπεριαλισμός προσπαθεί να εξουδετερώσει οποιαδήποτε, έστω και απλά προοδευτική κυβέρνηση της Λ. Αμερικής, με στόχο την πλήρη απομόνωση της Κούβας, και άρα, τη μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα του αποκλεισμού.

 

Η πολιτική των ΗΠΑ είναι μακρόχρονη, σταθερή και επίμονη. Στόχος της, η νεοαποικιακή πολιτική και οικονομική υποδούλωση της Κούβας. Μέθοδος, ο στραγγαλισμός της σοσιαλιστικής οικονομίας, η μείωση του βιοτικού επιπέδου του λαού, η μείωση της εμπιστοσύνης του στις οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές δομές του σοσιαλισμού. Οι πρόσφατες αναγκαίες αλλά επικίνδυνες οικονομικές αλλαγές, με τον κοινωνικό τους αντίκτυπο, είναι άμεσα αποτελέσματα του αποκλεισμού.

 

Ο κουβανικός λαός, η κυβέρνησή του και το ΚΚΚ δίνουν, σε άνισες συνθήκες, κρίσιμη μάχη για την υπεράσπιση του σοσιαλισμού που ισοδυναμεί με την υπεράσπιση της ελευθερίας της Κούβας. Παρά την πρόσφατη εντατικοποίηση του αποκλεισμού, η επαναστατική ιστορία της Κούβας μας δίνει το δικαίωμα να είμαστε αισιόδοξοι. Απαιτούμε την άμεση κατάργηση του αποκλεισμού και στηρίζουμε με όλες μας τις δυνάμεις την Κουβανική Επανάσταση.

 

26 ΙΟΥΛΗ 66η ΕΠΕΤΕΙΟΣ

66Η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΩΝΑ ΜΟΝΚΑΔΑ

 

 

 

Ο Ελληνοκουβανικός Σύνδεσμος Φιλίας & Αλληλεγγύης και ο Δήμος Χαϊδαρίου συνδιοργανώνουν εκδήλωση τη Δευτέρα, 22 Ιούλη, στις 8 μ.μ. για να τιμήσουν την 66η επέτειο από την επίθεση στο στρατώνα Μονκάδα, στον κινηματογράφο «Κατερίνα», Δαβάκη 18, Χαϊδάρι.

 

 

Θα χαιρετήσει ο Δήμαρχος Χαϊδαρίου Μιχάλης Σελέκος, θα μιλήσει ο Πρόεδρος του Ελληνοκουβανικού Νίκος Καρανδρέας και θα προβληθεί η κουβανέζικη ταινία «Παράνομοι» (Clandestinos) του Φερνάντο Πέρες.

 

 

 

Η είσοδος είναι δωρεάν.

 

ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟ ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΟΚΟΥΒΑΝΙΚΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ

Ο Ελληνοκουβανικός Σύνδεσμος Φιλίας & Αλληλεγγύης

και ο Δήμος Χαϊδαρίου διοργανώνουν προβολή της ταινίας

 

CLANDESTINOS (Παράνομοι),

σε σκηνοθεσία

Fernando Perez

Λίγα λόγια για την ταινία:

 

Σε σενάριο του καθηγητή φιλοσοφίας, συγγραφέα και σκηνοθέτη Jesus Diaz (κυκλοφορούν στα ελληνικά τα βιβλία του ΤΑ ΣΚΛΗΡΑ ΧΡΟΝΙΑ/ ΕΞΑΝΤΑΣ και ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΕΙΟ/ ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ) η ταινία αυτή αναπλάθει τη δύσκολη εποχή του αγώνα ενάντια στη δικτατορία του Μπατίστα. Τοποθετημένη χρονικά την περίοδο πριν την Επανάσταση, η ιστορία της ταινίας  χρησιμοποιεί τη φόρμα του ιστορικού δράματος για να καταγράψει κάποιες από τις στιγμές της πάλης ενάντια στο καθεστώς του δικτάτορα Μπατίστα.
Τα πρόσωπα αυτού του δράματος είναι μια ομάδα αγωνιστών, μια ομάδα παρανόμων που μάχονται το καθεστώς. Κεντρικό πρόσωπο στην ομάδα των μαχητών είναι ο αρχηγός της.  Φυλακισμένος και αφού έχει υποστεί βασανιστήρια δέχεται μια παράξενη επίσκεψη: μια νεαρή γυναίκα που μεταφέρει ένα μήνυμα. Η επίσκεψή της θα αναστατώσει την ζωή του πρωταγωνιστή…

Πρόσωπα που διαμορφώνουν την ιστορία και αλλάζουν την καθεστηκυία τάξη των πραγμάτων, οι ήρωες της ταινίας επιλέγουν να ζουν επικινδύνως. Μια απεργία πείνας και οι δυσκολίες της, τα βασανιστήρια, η απελευθέρωσή τους από τις φυλακές, οι προσπάθειες για τη συνέχεια του αγώνα, για την τελική ανατροπή του καθεστώτος: η αφήγηση επικεντρώνεται στον αγώνα τους ενάντια στην δικτατορία.

Παράλληλα όμως η σκηνοθεσία δεν επικεντρώνεται μόνο στις στιγμές της έντασης και της δράσης, στις ηρωικές στιγμές του αγώνα. Αντίθετα στρέφει ένα βλέμμα συμπάθειας και κατανόησης και στις μικρές ανθρώπινες στιγμές αυτού του αγώνα: τις ερωτικές ιστορίες που συμβαίνουν στο περιθώριο του αγώνα, τα απρόοπτα κωμικά συμβάντα, τις σχέσεις ανάμεσα στα μέλη της ομάδας. Είναι τελικά αυτές οι μικρές ανθρώπινες στιγμές του αγώνα που κυριαρχούν, που δίνουν τον τελικό τόνο στην ταινία: οι μικρές απογοητεύσεις, οι εντάσεις, οι αγωνίες, οι ελπίδες, οι προσδοκίες… 

 

 

Κλιμάκωση της επιθετικής πολιτικής των ΗΠΑ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

 

Ο Ελληνοκουβανικός Σύνδεσμος Φιλίας και Αλληλεγγύης καταγγέλλει τη νέα κλιμάκωση της επιθετικής πολιτικής των ΗΠΑ ενάντια στην Κούβα, με πρόσχημα ανάμεσα σ’ άλλα την έμπρακτη υποστήριξη της Κούβας στο λαό της Βενεζουέλας και στη νόμιμη κυβέρνησή του.

 

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ κραδαίνει σαν όπλο την ενεργοποίηση του τρίτου άρθρου του νόμου Χελμς-Μπάρτον που επιτρέπει την άσκηση ένδικων μέσων ενάντια σε κουβανικές εταιρίες που είχαν εθνικοποιηθεί μετά την Επανάσταση καθώς και σε εταιρίες ξένων χωρών που έχουν δοσοληψίες μ’ αυτές. Σχετικά μ’ αυτό, τονίζουμε πως οι εθνικοποιήσεις στην Κούβα έχουν γίνει σύμφωνα με τα προβλεπόμενα από το διεθνές δίκαιο, και πως όλοι οι προηγούμενοι ξένοι ιδιοκτήτες έχουν αποζημιωθεί μετά από διμερείς συμφωνίες (Ισπανία, Καναδάς, Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία),  εκτός από τους Αμερικανούς καθώς η κυβέρνηση των ΗΠΑ αρνήθηκε να δεχτεί παρόμοια συμφωνία.

 

Τα μέτρα αυτά έρχονται να ενισχύσουν τον κλοιό του οικονομικού αποκλεισμού, εξασκώντας βίαιες και παράνομες πιέσεις στις κυβερνήσεις και επιχειρήσεις τρίτων χωρών που συνεργάζονται οικονομικά με την Κούβα, ώστε να προκαλέσουν ασφυξία της οικονομίας και να δημιουργήσουν ή να αυξήσουν τα προβλήματα τροφοδοσίας του πληθυσμού, με απώτερο στόχο την ανατροπή του σοσιαλιστικού κοινωνικοοικονομικού καθεστώτος του νησιού.

 

Ο Ελληνοκουβανικός Σύνδεσμος Φιλίας και Αλληλεγγύης, εκφράζοντας και τη θέληση των φίλων της Κούβας και του ελληνικού λαού γενικά, καταδικάζουμε με αγανάκτηση τις απειλές αυτές και τις ιταμές προκλήσεις του Τζον Μπόλτον, συμβούλου εθνικής ασφάλειας του Τραμπ, που επανεργοποιούν το δόγμα Μονρόε, το οποίο θεωρεί τη Λατινική Αμερική ιδιοκτησία του αμερικανικού κεφαλαίου και εκφράζουμε την αμέριστη υποστήριξή μας στον ηρωικό λαό και στην κυβέρνηση της Κούβας με την πεποίθηση πως και αυτή η νέα επίθεση των ιμπεριαλιστών θα έχει την ίδια κατάληξη με εκείνη της επίθεσης στον Κόλπο των Χοίρων, πριν ακριβώς 58 χρόνια.

 

 

 

Αθήνα, 22 Απρίλη 2019

 

49η Ευρωπαϊκή Μπριγάδα «Χοσέ Μαρτί»

ΚΟΥΒΑΝΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΦΙΛΙΑΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ (ICAP)

 

49η Ευρωπαϊκή Μπριγάδα «Χοσέ Μαρτί»

 

30 Ιουνίου - 21 Ιουλίου 2019

 

 

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

 

 

 

28-30 Ιουνίου  Άφιξη των αντιπροσωπειών

 

 

 

Κυριακή 30.6.

 

17.00   Αναχώρηση των μελών της Μπριγάδας από την έδρα του ICAP για τη Διεθνή Κατασκήνωση «Χούλιο Αντόνιο Μέγια» (CIJAM)   

 

Άφιξη, υποδοχή και εγκατάσταση των αντιπροσωπειών στην κατασκήνωση

 

                       

 

Δευτέρα 1.7.

 

07.30   Εγερτήριο και πρωινό

 

09.30   Κατάθεση στεφάνου στο μνημείο του Χούλιο Αντόνιο Μέγια.

 

10.00   Δενδροφύτευση στο «Άλσος Μαρτί» της κατασκήνωσης

 

10.30   Επίσημη εκδήλωση καλωσορίσματος.

 

12.00   Μεσημεριανό

 

15.00   Γενική ενημερωτική συγκέντρωση

 

18.00   Βραδινό

 

18.30   Πρώτη συνάντηση της Συντονιστικής Επιτροπής για τους επικεφαλής των αντιπροσωπειών κάθε χώρας

 

20.30   Πολιτιστική εκδήλωση καλωσορίσματος

 

 

 

Τρίτη 2.7.

 

06.00   Εγερτήριο

 

06.45   Πρωινή συγκέντρωση

 

07.00   Αναχώρηση για εργασίες

 

11.00   Επιστροφή στην κατασκήνωση

 

12.00   Μεσημεριανό

 

15.00   Διάλεξη: «Η επικαιροποίηση του κουβανικού οικονομικού μοντέλου»

 

20.00   Ελεύθερη βραδιά. Ηχογραφημένη μουσική.

 

Προαιρετικές δραστηριότητες με το πρακτορείο AMISTUR

 

 

 

Τετάρτη 3.7.

 

05.45   Εγερτήριο

 

06.00   Πρωινό

 

07.00   Πρωινή συγκέντρωση

 

07.30   Αναχώρηση για παραγωγικές εργασίες

 

12.00   Μεσημεριανό

 

14.00   Αναχώρηση για την Αβάνα. Επίσκεψη ανά ομάδες στο Μνημείο της Καταγγελίας και στο Μνημείο του Χοσέ Μαρτί στην Πλατεία της Επανάστασης. Ελεύθερος χρόνος στην πόλη

 

17.30   Αναχώρηση από το Μουσείο της Επανάστασης για το Σπίτι της Φιλίας του ICAP

 

18.00   Βραδινό στο Σπίτι της Φιλίας

 

23.00   Επιστροφή από το Σπίτι της Φιλίας στην κατασκήνωση

 

 

 

Πέμπτη 4.7.    

 

06.00   Εγερτήριο  

 

06.45   Πρωινή συγκέντρωση

 

07.00   Αναχώρηση για εργασίες

 

11.00   Επιστροφή στην κατασκήνωση

 

12.00   Μεσημεριανό

 

14.30   Διάλεξη: «Η δημοκρατία στην Κούβα (Εκτίμηση του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος για τη συνταγματική διαδικασία της Δημοκρατίας της Κούβας και συμμετοχή του λαού) και τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Κούβα»

 

18.00   Βραδινό στην κατασκήνωση

 

21.00   Προβολή της κουβανικής ταινίας «Conducta»

 

 

 

Παρασκευή 5.7.

 

Εγερτήριο

 

06.45   Πρωινό

 

07.30   Αναχώρηση για παραγωγικές εργασίες

 

12.00   Μεσημεριανό

 

14.30   Διάλεξη: «Το πολιτικό και εκλογικό σύστημα της Κούβας»

 

18.30   Βραδινό

 

20.00   Μαθήματα χορού

 

Προαιρετικές δραστηριότητες με το πρακτορείο AMISTUR

 

 

 

Σάββατο 6.7.

 

Πρωινό

 

Προαιρετική δραστηριότητα με το πρακτορείο AMISTUR (Ανατολικές Παραλίες - Playas del Este)

 

Ελεύθερος χρόνος για τα μέλη της Μπριγάδας που δεν συμμετέχουν στην προαιρετική δραστηριότητα στις Ανατολικές Παραλίες

 

16.00   Επιστροφή στην κατασκήνωση

 

18.00   Βραδινό

 

20.30   Μαθήματα χορού

 

 

 

Κυριακή 7.7.

 

07.00   Εγερτήριο και πρωινό

 

08.00   Εγγραφές για τον Αγώνα Δρόμου της Φιλίας από το Γουαγιαμπάλ ως την κατασκήνωση

 

08.30   Αναχώρηση των συμμετεχόντων με λεωφορείο για το Γουαγιαμπάλ

 

09.00   Έναρξη του Αγώνα Δρόμου της Φιλίας

 

Βράβευση στην κατασκήνωση από κορυφαίους Κουβανούς αθλητές

 

11.00   Συνάντηση με κορυφαίους Κουβανούς αθλητές

 

12.30   Μεσημεριανό  

 

15.00   Αθλητικές δραστηριότητες. Αγώνες σκακιού με παιδιά από την Αρτεμίσα

 

18.00   Βραδινό

 

20.00   Πολιτιστική εκδήλωση

 

 

 

Δευτέρα 8.7.

 

06.30   Εγερτήριο

 

06.45   Πρωινό

 

07.30   Αναχώρηση για παραγωγικές εργασίες

 

12.00   Μεσημεριανό

 

15.00   Διάλεξη: «Επικαιροποίηση της σημερινής κατάστασης των σχέσεων Κούβας - ΗΠΑ. Προοπτικές και προκλήσεις»

 

18.00   Βραδινό

 

19.00   Δεύτερη συνάντηση της Συντονιστικής Επιτροπής για τους επικεφαλής των αντιπροσωπειών κάθε χώρας

 

20.30   Μαθήματα χορού

 

 

 

Τρίτη 9.7.

 

06.00   Εγερτήριο  

 

06.45   Πρωινή συγκέντρωση

 

07.00   Αναχώρηση για εργασίες

 

11.00   Επιστροφή στην κατασκήνωση

 

12.00   Μεσημεριανό

 

15.00   Συνάντηση με εκπροσώπους της Ομοσπονδίας Γυναικών Κούβας

 

(FMC), της Ένωσης Αγωνιστών της Κουβανικής Επανάστασης

 

(ACRC) και της τοπικής Συνομοσπονδίας Εργαζομένων Κούβας (CTC)

 

18.00   Βραδινό

 

20.00   Παράσταση του συγκροτήματος Nueva Creación από το Καϊμίτο  

 

 

 

Τετάρτη 10.7.

 

06.00   Εγερτήριο  

 

06.45   Αναχώρηση για εργασίες

 

11.30   Επιστροφή στην κατασκήνωση

 

12.00   Μεσημεριανό

 

15.00   Παράσταση με νεαρά ταλέντα κιθαριστών από την Αρτεμίσα

 

18.00   Βραδινό

 

20.00   Κουβανική βραδιά στο αίθριο της κατασκήνωσης. Συλλογικά γενέθλια

 

 

 

Πέμπτη 11.7.

 

07.00   Εγερτήριο

 

07.30   Πρωινό

 

09.30   Επίσκεψη ανά ομάδες στο Μουσείο των Μαρτύρων της Αρτεμίσα και συζήτηση με τις αρχές της επαρχίας σχετικά με την εφαρμογή της νέας εμπειρίας διακυβέρνησης. Επιστροφή στην κατασκήνωση

 

13.30   Μεσημεριανό

 

15.00   Συνάντηση με εκπροσώπους νεολαιίστικων οργανώσεων του Δήμου: Ένωση Νέων Κομμουνιστών (UJC), Ομοσπονδία Πανεπιστημιακών Φοιτητών (FEU), Ομοσπονδία Μαθητών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (FEEM)

 

18.00   Βραδινό

 

20.00   Μαθήματα χορού

 

Προαιρετικές δραστηριότητες με το πρακτορείο AMISTUR

 

 

 

Παρασκευή 12.7.

 

07.00   Εγερτήριο και πρωινό

 

09.30   Συνάντηση Αλληλεγγύης αφιερωμένη στην 66η επέτειο από την επίθεση στους στρατώνες Μονκάδα και Κάρλος Μανουέλ δε Σέσπεδες και στα 500 χρόνια από την ίδρυση της Αβάνας

 

12.00   Μεσημεριανό

 

14.00   Προετοιμασία της Ευρωπαϊκής Βραδιάς

 

18.00   Βραδινό

 

20.00   Πολιτιστική Ευρωπαϊκή Βραδιά

 

 

 

Σάββατο 13.7.

 

08.00   Εγερτήριο και πρωινό

 

            Ελεύθερο πρωινό - Προαιρετικές δραστηριότητες με το πρακτορείο AMISTUR

 

12.00   Μεσημεριανό για τα μέλη της μπριγάδας που θα έχουν μείνει στην κατασκήνωση

 

            Ελεύθερο απόγευμα

 

18.00   Βραδινό  

 

            Ελεύθερη βραδιά

 

 

 

Κυριακή 14.7.

 

08.00   Εγερτήριο και πρωινό

 

09.30   Ενημερωτική συνάντηση σχετικά με το πρόγραμμα και τη διαμονή στην επαρχία Ματάνσας

 

11.00   Μεσημεριανό  

 

13.30   Αναχώρηση για το Ματάνσας

 

15.00   Άφιξη και καλωσόρισμα από την αντιπροσωπεία του ICAP στο Ματάνσας. Κατάθεση στεφάνου στο Μνημείο του Χοσέ Μαρτί στο Πάρκο Ελευθερίας της πόλης Ματάνσας

 

17.00   Τακτοποίηση στο ξενοδοχείο Hotel de Varadero

 

19.00   Βραδινό στο ξενοδοχείο και ελεύθερη βραδιά

 

 

 

Δευτέρα 15.7.

 

06.30   Πρωινό

 

07.30   Αναχώρηση για την Πλάγια Χιρόν (Κόλπος των Χοίρων)

 

10.00   Επίσκεψη στο Μουσείο Χιρόν

 

12.30   Μεσημεριανό στο εστιατόριο Villa Girón

 

14.00   Επίσκεψη στο Κέντρο Καταδύσεων και στην παραλία Πούντα Περδίς

 

16.00   Επιστροφή στο Βαραδέρο

 

19.00   Βραδινό στο ξενοδοχείο

 

 20.30  Ελεύθερη βραδιά

 

 

 

Τρίτη 16.7.

 

07.00   Πρωινό

 

08.00   Εθελοντική εργασία στην παραγωγή τροφίμων ή στην προστασία του περιβάλλοντος στο Κάρδενας

 

12.00   Επιστροφή στο ξενοδοχείο  

 

12.30   Μεσημεριανό

 

15.00   Επίσκεψη στην Πολυκλινική της Σάντα Μάρτα

 

18.30   Βραδινό στο ξενοδοχείο  

 

20.00   Επίσκεψη στις Επιτροπές Υπεράσπισης της Επανάστασης (CDR) και συνάντηση με τους κατοίκους της συνοικίας Αποχαιρετισμός της μπριγάδας

 

 

 

Τετάρτη 17.7.

 

07.30   Πρωινό

 

12.00   Παράδοση των δωματίων

 

12.30   Μεσημεριανό στο ξενοδοχείο

 

14.00   Αναχώρηση για την κατασκήνωση. Στάση στη γέφυρα Μπακουναγιάγουα

 

17.00   Άφιξη στην κατασκήνωση

 

20.00   Βραδινό  

 

            Ελεύθερη βραδιά

 

 

 

Πέμπτη 18.7.

 

06.30   Εγερτήριο

 

06.45   Πρωινό

 

07.30   Αναχώρηση για παραγωγικές εργασίες

 

10.45   Τελική παραγωγική δραστηριότητα

 

11.45   Μεσημεριανό

 

15.00   Εργαστήρι ανταλλαγών μεταξύ αντιπροσωπειών

 

17.30   Τελική συνάντηση της Συντονιστικής Επιτροπής

 

20.30   Προβολή ταινίας

 

 

 

Παρασκευή 19.7

 

07.00   Εγερτήριο και πρωινό

 

08.30   Συνάντηση αξιολόγησης των παραγωγικών αποτελεσμάτων της μπριγάδας. Μνεία των ομάδων και μελών της μπριγάδας που διακρίθηκαν στις παραγωγικές εργασίες

 

10.00   Συνάντηση ανά χώρα για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων της συμμετοχής στην μπριγάδα

 

12.30   Μεσημεριανό

 

15.00   Ψυχαγωγικές και αθλητικές δραστηριότητες στην κατασκήνωση

 

18.00   Βραδινό

 

20.00   Πολιτιστική βραδιά. Ηχογραφημένη μουσική

 

Προαιρετικές δραστηριότητες με το πρακτορείο AMISTUR

 

 

 

Σάββατο 20.7.

 

09.00   Αναχώρηση για την Αβάνα

 

10.30   Επίσημη αποχαιρετιστήρια τελετή στο ICAP

 

12.30   Μεσημεριανό σε κοντινό εστιατόριο

 

14.00   Ελεύθερος χρόνος για περιήγηση στην Παλιά Αβάνα

 

18.00   Αναχώρηση από το Μουσείο της Επανάστασης για το ICAP

 

19.00   Βραδινό

 

20.30   Πολιτιστική αποχαιρετιστήρια εκδήλωση

 

 

 

Κυριακή 21.7

 

10.00   Αναχώρηση για την Αβάνα των μελών της μπριγάδας που θα παραμείνουν στην Κούβα

 

Αναχώρηση για το αεροδρόμιο

 

 

 

 

 

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

 

1) Το πρόγραμμα είναι ενδεικτικό και ενδέχεται να αλλάξει προκειμένου να τελειοποιηθεί.

 

2) Το ταξιδιωτικό πρακτορείο Amistur Cuba SA προσφέρει τη δυνατότητα διαφόρων προαιρετικών δραστηριοτήτων, σε ώρες που δεν επηρεάζουν την ομαλή διεξαγωγή του προγράμματος.

Συνολική τιμή κατ' άτομο: 460 CUC (1 CUC ≈ 1 $)

 

ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ:
• Επισκέψεις & μετακινήσεις σύμφωνα με το πρόγραμμα 

• Διαμονή: 18 νύχτες στην κατασκήνωση, σε ως 5κλινα δωμάτια, και 3 νύχτες στο  Ξενοδοχείο Βαραδέρο, στην επαρχία Ματάνσας

• Πλήρης διατροφή σύμφωνα με το πρόγραμμα

• Μετακινήσεις από και προς το αεροδρόμιο σύμφωνα με το πρόγραμμα

• Επείγουσα ιατρική βοήθεια

• Ξενάγηση στις προγραμματισμένες επισκέψεις

 

ΔΕΝ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ:

• Επιπλέον νύχτες διαμονής στην κατασκήνωση, που θα έχουν κόστος

15 CUC/νύχτα/άτομο

• Προαιρετικές δραστηριότητες

• Γεύματα, επισκέψεις και μετακινήσεις εκτός προγράμματος
• Εσωτερικές και διεθνείς πτήσεις εκτός προγράμματος

• Φόροι αεροδρομίου
• Υπέρβαρο αποσκευών
• Ποτά, αναψυκτικά και εμφιαλωμένο νερό και άλλα προσωπικά έξοδα

• Προσωπικές εσωτερικές και διεθνείς τηλεφωνικές κλήσεις

Ταξιδιωτική ασφάλιση: Για την είσοδο στη χώρα, απαιτείται συμβόλαιο ταξιδιωτικής ασφάλισης που να περιλαμβάνει κάλυψη ιατρικών εξόδων και να έχει εκδοθεί από ασφαλιστικούς οργανισμούς αναγνωρισμένους στην Κούβα.

 

 

ΠΡΟΣΟΧΗ: καταληκτική ημερομηνία δηλώσεων συμμετοχής

στην μπριγάδα μέχρι 25 ΜΑΪΟΥ