ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ

Ομιλία του προέδρου του Συνδέσμου Νίκου Καρανδρέα

Αγαπητοί φίλοι και φίλες,

Σας ευχαριστώ για την ανταπόκρισή σας στο κάλεσμα του Συνδέσμου μας.

Χθες το πρωί κάθισα να γράψω τα παρακάτω λίγα λόγια και όπως θα δείτε είχαν ήδη ξεπεραστεί από τη αμερικανοϊσραηλινή επίθεση στο Ιράν, την οποία βέβαια καταδικάζουμε ανεπιφύλακτα. Όπως θα ξέρετε σε λίγο ξεκινάει συγκέντρωση και πορεία διαμαρτυρίας για τη νέα αυτή ιμπεριαλιστική επίθεση. Είμαστε όλοι νοερά εκεί! 

Οι καιροί είναι δύσκολοι, καθώς οι ανταγωνισμοί των ιμπεριαλιστών περνούν όλο και περισσότερο στο στάδιο ανοιχτής σύρραξης πυροδοτώντας ταυτόχρονα άλλες τοπικές συρράξεις, όπως την εξελισσόμενη Πακιστάν - Αφγανιστάν, στα σύνορα του Ιράν.

Η βαρβαρότητα του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού δε μπορεί πια να κρυφτεί. Μετά την Ουκρανία και τη σφαγή του Παλαιστινιακού λαού, εκφράζεται με απόλυτη καθαρότητα στην προσπάθεια στραγγαλισμού του κουβανικού λαού, στην προσπάθεια ανατροπής της Κουβανικής Επανάστασης, στην προσπάθεια κατάληψης της Κούβας ("ειρηνικής κατάληψης" σύμφωνα με την Τραμπική γλώσσα) από τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό.

Σίγουρα αυτές είναι δραματικές στιγμές για τον κουβανικό λαό. Όχι πρωτόγνωρες, καθώς, όπως όλοι γνωρίζουμε, η πολύπλευρη στρατιωτική, τρομοκρατική, πολιτική και οικονομική επίθεση των αμερικανικών κυβερνήσεων άρχισε ουσιαστικά από την πρώτη χρονιά μετά τη νίκη της Επανάστασης.

Όμως σήμερα έχουν έναν αντίκτυπο μεγαλύτερο ίσως και από εκείνο της Ειδικής Περιόδου. 

Σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες η στάση όλων αυτών που δε θέλουν να υποκύψουν και να συνταχθούν -έστω και παθητικά- με την καπιταλιστική βαρβαρότητα είναι μία και μόνη: η ενεργός συμπαράσταση με τον κουβανικό λαό και την επανάσταση του. 

Είναι να προσπαθήσουμε με κάθε τρόπο να ενισχύσουμε πολιτικά, ηθικά και οικονομικά την Κούβα. Να κάνουμε γνωστό σε όλους το έγκλημα που επιτελείται ενάντια στον κουβανικό λαό και να αντιμετωπίσουμε την ιμπεριαλιστική και την κρατική προπαγάνδα. Να απαιτήσουμε από την ελληνική κυβέρνηση να συμμορφωθεί -έστω στα λόγια- με τις έννοιες της ανεξαρτησίας και κυριαρχίας που επικαλείται με τόση ευκολία όταν και όπου   τη συμφέρει.

Φέτος, επίσης, δεχόμαστε μία νέα μεγάλη επίθεση από πλευράς του ιμπεριαλισμού ενάντια στη χώρα μας. Η εκστρατεία που εξαπολύσει στα ΜΜΕ είναι πραγματικά πρωτοφανής. Το επισημοποιούν διάφορα στοιχεία, κάποια με μια ορισμένα αλήθεια στο βάθος τους και άλλα εντελώς ψευδή, με έναν και μοναδικό σκοπό να διαδώσουν ότι φέτος θα είναι η χρονιά που η Κούβα θα καταρρεύσει. Και αυτό είναι που αφήνει να εννοηθεί και όλη η επιχειρηματολογία του Αμερικανού Προέδρου και του Υπουργού Εξωτερικών, ότι η Κούβα βρίσκεται ακριβώς στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Προφανώς αγνοούν την ιστορία των αγώνων και της αντίστασης του κουβανικού λαού.

Επίσης, φαντάζομαι ότι γνωρίζετε και θα το έχετε παρακολουθήσει ότι ο αποκλεισμός έχει πλέον ενταθεί πραγματικά σε άνευ προηγουμένου επίπεδα. Ένα δείγμα αυτού είναι το τελευταίο εκτελεστικό διάταγμα που υπέγραψε ο Αμερικανός Πρόεδρος, το οποίο αναφέρει ότι όποια χώρα προμηθεύσει πετρέλαιο στην Κούβα θα υποστεί υψηλούς δασμούς. Να σας εξομολογηθώ, βεβαίως, ότι αυτή η κατάσταση που ζούμε στη χώρα είναι πολύ δύσκολη και πολύ περίπλοκη. Γιατί όπως καταλαβαίνετε η έλλειψη εφοδιασμού σε καύσιμα είναι κάτι που επηρεάζει αρνητικά όλους τους τομείς της κοινωνίας. Είναι προφανές ότι ελλείψει καυσίμων η χώρα δεν μπορεί να λειτουργήσει κανονικά. Γιατί, βεβαίως, αυτό έχει επιπτώσεις στις μεταφορές, στη βιομηχανία, στα νοσοκομεία και στην κίνηση των ασθενοφόρων κ.λπ. Και αποδεικνύει για ακόμη μία φορά το πνεύμα αντίστασης του κουβανικού λαού. Γιατί έχουμε δηλώσει επανειλημμένως ότι δεν είμαστε διατεθειμένοι να υποστείλουμε τη σημαία μας.

Αν παρακολουθείτε τις ειδήσεις θα έχετε αντιληφθεί ότι καθημερινά περνάνε διάφορα πράγματα με στόχο να αποκαρδιώσουν και να απελπίσουν τον κουβανικό λαό. Και τα γεγονότα της 3^ης Γενάρη στη Βενεζουέλα αποδεικνύουν επίσης την πολύ κακόπιστη διάθεση των ΗΠΑ απέναντι στη χώρα μας. Όπως επίσης και τα χθεσινά γεγονότα στο Ιράν, η επίθεση που πραγματοποιήθηκε ενάντια στη χώρα αυτή αποδεικνύουν και αυτά την ανοιχτά πολεμική διάθεση των ΗΠΑ. Γιατί αυτή η στάση είναι εντελώς ανεύθυνη και αποφασιστική και για δεύτερη φορά έρχεται να διαλύσει τις όποιες διπλωματικές προσπάθειες γίνονταν σε σχέση με την πυρηνική δύναμη του Ιράν. Και για ακόμα μία φορά αποδεικνύεται ότι οι ΗΠΑ και το Ισραήλ αποτελούν απειλή για την Ειρήνη, τη σταθερότητα και την ασφάλεια τόσο της περιοχής όσο και διεθνώς, και τα αποτελέσματα ήδη είναι εμφανή. Η Κούβα, βεβαίως, από θέσεις αρχής ανταποκρίθηκε στο διεθνές κάλεσμα για την αντιμετώπιση της κρίσης αυτής. Και ίσως η ουσία αυτής της εγκληματικής πράξης γενοκτονίας μπορεί να συνοψιστεί μόνο αν συνειδητοποιήσει κανείς την επίθεση σε ένα σχολείο και μόλις πριν μας ανακοινώθηκε ο θάνατος του ίδιου του Αγιατολάχ Χαμεϊνί. Εμείς επιμένουμε ότι πρέπει να γίνει σεβαστό το Διεθνές Δίκαιο και ο Χάρτης του ΟΗΕ. Και είναι επίσης επείγον, η διεθνής κοινότητα να κινητοποιηθεί, να καταγγείλει και να απορρίψει αυτή την ανεύθυνη επιθετικότητα. Όλα αυτά, όμως, δείχνουν ότι ο κόσμος ολόκληρος ζει στιγμές μεγάλου κινδύνου. Δεν πρόκειται για κάτι που αφορά τη μία ή την άλλη χώρα ειδικά. Οποιαδήποτε χώρα αυτή τη στιγμή, σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου κινδυνεύει να γίνει θύμα αυτής της επιθετικότητας. Από την πλευρά της Κούβας, βεβαίως, αντιλαμβανόμαστε τις συνέπειες που θα έχει για τη χώρα μας και για ολόκληρο τον κόσμο η κατάσταση αυτή. Παρόλα αυτά, είμαστε απόλυτα πεπεισμένοι και διατεθειμένοι να συνεχίσουμε να αντιστεκόμαστε.

Οποιοσδήποτε άνθρωπος, με σώας τας φρένας, δεν μπορεί να μην αντιλαμβάνεται, ή να ξεγελιέται, από τις αιτιολογήσεις της Αμερικανικής Κυβέρνησης σχετικά με τις αποφάσεις για την Κούβα που στόχο έχουν να πνίξουν τη χώρα. Γιατί, το να δηλώνουν, για παράδειγμα, ότι Κούβα αποτελεί απειλή για τις ΗΠΑ είναι κάτι, όπως αντιλαμβάνεστε, εντελώς χαλκευμένο. Βεβαίως, η Κούβα δεν απειλεί κανέναν. Δεν είναι η Κούβα αυτή που επιτίθεται ενάντια σε κάποιον. Και η Κούβα, βεβαίως, δεν αποτελεί απειλή για μια τόσο μεγάλη δύναμη. Αλλά, όπως να έχει το πράγμα, πρέπει με κάποιον τρόπο να δικαιολογήσουν τις αποφάσεις τους για αυτή την πολιτική. Και σε αυτή τη γραμμή πλεύσης, στο προαναφερθέν εκτελεστικό διάταγμα αναφέρονται μία σειρά χαλκευμένα γεγονότα. Γιατί σε αυτό επιχειρείται και πάλι να συνδεθεί η Κούβα με την τρομοκρατία. Όπως επίσης ότι η Κούβα διατηρεί δεσμούς με χώρες που έχουν κακόβουλες διαθέσεις απέναντι στις ΗΠΑ. Αυτού τους είδους οι αιτιολογήσεις χρησιμοποιούνται προκειμένου, με κάποιον τρόπο, να βασίσουν αυτές τους τις πράξεις, οι οποίες δεν είναι τίποτα άλλο από την πρόκληση γενοκτονίας. Γιατί ξέρουν πολύ καλά ότι πρόκειται να προκαλέσουν μια πραγματική γενοκτονία ενάντια σε αυτά τα δέκα εκατομμύρια κατοίκων της Κούβας. Βεβαίως αισθάνονται πολύ ενθουσιασμένοι, και ενθαρρύνονται από την παθητικότητα έως και αδιαφορία διαφόρων Αρχών και κυβερνήσεων. Και βεβαίως οι αρχές που φέρουν εις πέρας αυτή την πολιτική δεν επιθυμούν να αισθάνονται συνένοχοι σε αυτό που διαπράττεται αυτή την ώρα ενάντια στην Κούβα. Άρα, σήμερα, περισσότερο από ποτέ, η αλληλεγγύη και η υποστήριξη προς την Κούβα αλλά και στις άλλες χώρες που υφίστανται επιθέσεις, είναι πιο αναγκαία από ποτέ. Γι’ αυτό και εκδηλώσεις όπως η σημερινή, έχουν πολύ μεγάλη σημασία για εμάς και τις θεωρούμε πολύ απαραίτητες.

Αυτό που μπορώ να σας δηλώσω με όλη μου την ειλικρίνεια είναι ότι είμαστε πεπεισμένοι ότι ο κουβανικός λαός δεν θα παραδοθεί. Αυτά τα εξήντα εφτά χρόνια έχουμε δεχθεί επιθετικές ενέργειες διαφόρων ειδών. Και όπως γνωρίζετε πάντοτε καταφέραμε να βγούμε νικητές. Αυτές οι στιγμές είναι δύσκολες, περίπλοκες, επικίνδυνες αν θέλετε, όμως υπάρχει στο μυαλό της συντριπτικής πλειοψηφίας του κουβανικού λαού αυτή η πεποίθηση και το πατριωτικό πνεύμα. Δεν πρόκειται για μαζοχισμό ή ακραίο ρομαντισμό. Αλλά πρόκειται για το ότι έχουμε πάρα πολύ σημαντικά και αποφασιστικά πράγματα να υπερασπίσουμε, τα οποία συνδέονται άμεσα με την επιβίωση, με την ίδια τη ζωή του κουβανικού έθνους. Γιατί ξέρουμε ότι όλες αυτές οι δήθεν προσφορές που λένε ότι θα μπορέσουν να φέρουν την ανάπτυξη και την πρόοδο στην Κούβα, ξέρουμε ότι είναι εντελώς ψευδείς. Ξέρουμε ότι θα έσβηναν μονοκοντυλιά όλα όσα έχει καταφέρει να κατακτήσει και να κερδίσει ο λαός μας με τόσες προσπάθειες όλα αυτά τα χρόνια.

Γι’ αυτό, αγαπητοί σύντροφοι, θέλω να σας ευχαριστήσω για μια ακόμα φορά, τον Ελληνοκουβανικό Σύνδεσμο και το ΚΚΕ, για τη σταθερή και αταλάντευτη αλληλεγγύη που επιδεικνύει πάντοτε με την Κούβα. Και θα σας πω ότι αυτή τη φάση του ακραίου οικονομικού πολέμου που μπορεί να προοιωνίζεται επιθέσεις άλλου είδους, θα την αντιμετωπίσουμε για ακόμη μια φορά νικηφόρα. Να ευχαριστήσω, λοιπόν, για μια ακόμα φορά και να σας επιβεβαιώσω τη φιλία και τον θαυμασμό μας για τον ελληνικό λαό και τις παραδόσεις του, που τον θεωρούμε αδελφό και θα τον έχουμε για μια ακόμα φορά αδελφό στη νίκη μας.

Θέλω να σας πω ειλικρινά ότι όλα αυτά δεν είναι συνθηματολογία, αλλά βαθιά πεποίθηση. Και αν μπορούμε να θεωρηθούμε ρομαντικοί, θα σας πω επίσης ότι είμαι βέβαιος ότι, πέρα από τον ρομαντισμό, είναι ότι είμαστε πεπεισμένοι για τη νίκη και ότι είμαστε ένας λαός ηρωικός, περισσότερο από ρομαντικός.

Μπορείτε να είστε βέβαιοι ότι η Κούβα δεν θα παραδοθεί.

Η Κούβα θα νικήσει.

Ομιλία του ευρωβουλευτή του ΚΚΕ Λευτέρη Νικολάου-Αλαβάνου

(ευρέα αποσπάσματα)

Ο Λευτέρης Νικολάου, αναφέρθηκε στην εκτίμηση του ΚΚΕ ότι «για πρώτη φορά μετά το Β' Παγκόσμιο Ιμπεριαλιστικό Πόλεμο, βρισκόμαστε τόσο κοντά σε έναν Γ' Παγκόσμιο Ιμπεριαλιστικό Πόλεμο». Η εκτίμηση αυτή στηρίζεται στην «“εντατική προετοιμασία των ανταγωνιζόμενων πόλων», με βασικό παράγοντα «που τροφοδοτεί τον ανταγωνισμό την υποχώρηση της οικονομικής δύναμης των ΗΠΑ σε σχέση με την ισχυροποίηση της Κίνας, μαζί με την όξυνση αντιθέσεων μέσα στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ», προσθέτοντας πως «η αναμέτρηση εκδηλώνεται παντού: από τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς και τις πολιτικές συμμαχίες μέχρι τις σπάνιες γαίες, την τεχνολογική υπεροχή και την Τεχνητή Νοημοσύνη».

Υπογράμμισε ότι «στο φόντο της όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, οι ΗΠΑ αναθεώρησαν τη “Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας” τους. Εκεί σημειώνουν “θέλουμε ένα Ημισφαίριο που θα παραμένει απαλλαγμένο από εχθρική ξένη εισβολή ή ιδιοκτησία βασικών περιουσιακών στοιχείων και που θα υποστηρίζει κρίσιμες αλυσίδες εφοδιασμού”. Προκλητικά λοιπόν ως πρώτη προτεραιότητα θέτουν την εξασφάλιση του Δυτικού Ημισφαιρίου που κυνικά θεωρούν την «πίσω αυλή τους» ή δικαιωματικό «ζωτικό χώρο» τους. Αυτό είναι το “δόγμα Μονρόε” 2.0 ή δόγμα “Ντόνροε” όπως κυνικά το ονόμασε ο πρόεδρος Τραμπ. Αυτό είναι το πλαίσιο που οδήγησε στην στρατιωτική επίθεση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα για να βάλουν χέρι στον πλούτο αυτής της χώρας. Σε αυτή την κατεύθυνση οι ΗΠΑ εξαπολύουν απειλές για νέες ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στην περιοχή ενάντια στους λαούς και ταυτόχρονα καλούν τις αστικές τάξεις και τις κυβερνήσεις τους, σε Μεξικό, Κολομβία κ.α να κάτσουν στο τραπέζι μίας σημαδεμένης διαπραγμάτευσης με αποτέλεσμα να υπηρετηθούν τα συμφέροντα των αμερικανικών μονοπωλίων. Σε αυτές τις συνθήκες οι ΗΠΑ εκτοξεύουν τις νέες απειλές τους ενάντια στην Κούβα και το λαό της, που δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι αντιμετωπίζει σήμερα σημαντικές προκλήσεις».

Ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ αναφέρθηκε αναλυτικά σε όσα καθιστούν την Κούβα και τον λαό της «”καρφί στο μάτι” του βορειοαμερικανικού ιμπεριαλισμού» και οι ΗΠΑ με τους συμμάχους τους από την πρώτη κιόλας στιγμή προσπαθούν να την ανατρέψουν. Καθώς, «η Κουβανική Επανάσταση απέδειξε ότι η εξάλειψη του κέρδους ως κριτηρίου της παραγωγής, η οικοδόμηση των σοσιαλιστικών σχέσεων, μπορεί να αλλάξει την πορεία κάθε χώρας, να υπηρετήσει τα συμφέροντα και τις ανάγκες του εργαζόμενου λαού...»

Έτσι σήμερα οι ΗΠΑ εντείνουν ασφυκτικά τους εκβιασμούς και τους αποκλεισμούς: «Ασκούν πίεση στα κράτη της Λ. Αμερικής και στερούν στην Κούβα το δικαίωμα εφοδιασμού με πετρέλαιο και άλλα καύσιμα που είναι απολύτως απαραίτητα για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, τις μεταφορές και γενικότερα την κίνηση της οικονομίας της. Εμποδίζουν την εξασφάλιση τροφίμων και κοινωνικών υπηρεσιών, ιατρικών εφοδίων και φαρμάκων. Είναι χαρακτηριστικό ότι πάνω από 32.000 έγκυες γυναίκες έχουν τεθεί σε κίνδυνο λόγω του ενεργειακού αποκλεισμού της χώρας. Τα σχολεία έχουν σταματήσει εξ ολοκλήρου τη λειτουργία τους ενώ τα νοσοκομεία υπολειτουργούν. Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι πρόκειται για εγκληματική, γενοκτονική πολιτική σε βάρος του λαού της Κούβας. Όλα αυτά προστίθενται στην ήδη δύσκολη κατάσταση που αντιμετωπίζει η Κούβα, λόγω καταστροφών υποδομών από τους τυφώνες, όπως ο “Μελίσα”, που χτύπησε τον Οκτώβριο, καταστρέφοντας 90.000 σπίτια και 250.000 στρέμματα καλλιεργήσιμης γης. Τα μεγάλα προβλήματα ηλεκτροδότησης, και λόγω του εμπάργκο. Τις απώλειες στην οικονομία της χώρας ήδη από την περίοδο της πανδημίας, με μείωση του ΑΕΠ κατά 11%. Στόχος του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού είναι να προκληθεί οικονομική ασφυξία και ανθρωπιστική κρίση για να υλοποιήσει τα επικίνδυνα σχέδια του, να καταπατήσει τις επιλογές του κουβανικού λαού και να ανατρέψει την κυβέρνηση της χώρας και τις κατακτήσεις της Κουβανικής επανάστασης. Εξάλλου, αυτό το έχουν εγγράψει και σε προεδρικό διάταγμα στις 30 Ιουλίου 2021, για την ενίσχυση των μέτρων του αποκλεισμού με στόχο την “πρόκληση αλλαγής καθεστώτος και της καταστροφής της κουβανικής συνταγματικής τάξης”».

Συμπεράσματα με ευρύτερη σημασία από τις επιλογές του κουβανικού λαού

Εστιάζοντας σε όσα διδάσκουν οι επιλογές και η πάλη του κουβανικού λαού, ο Λ. Νικολάου - Αλαβάνος τόνισε: «Η Κουβανική Επανάσταση έπιασε το νήμα των σοσιαλιστικών επαναστάσεων του 20ού αιώνα. Επιβεβαίωσε γενικές αρχές της σύγχρονης επαναστατικής πάλης: ότι η εποχή μας, η εποχή του ιμπεριαλισμού, βάζει στην ημερήσια διάταξη τις σοσιαλιστικές επαναστάσεις. Ότι ο καπιταλισμός έχει ξεπεράσει τα ιστορικά του όρια, δεν μπορεί να υπηρετήσει τις λαϊκές ανάγκες. Ότι η επαναστατική κατάσταση ξεσπά αντικειμενικά, ανεξάρτητα από τη θέλησή μας, σαν αποτέλεσμα της φυσικής λειτουργίας του καπιταλισμού που γεννά φτώχεια, ανεργία, κρίσεις, ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και πολέμους. Ότι για να νικήσει η επανάσταση, χρειάζεται επαναστατική οργάνωση, Κομμουνιστικό Κόμμα, πρωτοπορία και καθοδηγητής της τάξης. Ότι, μεταξύ καπιταλισμού και σοσιαλισμού δεν υπάρχει κάποια ενδιάμεση στάση, παρά ο επαναστατικός μετασχηματισμός του ενός στον άλλο. Ότι σε αυτόν το μετασχηματισμό αντιστοιχεί ένα άλλο κράτος, εκείνο της εργατικής τάξης, η εργατική εξουσία. Αλλά και ότι η περίοδος της σοσιαλιστικής οικοδόμησης είναι μία περίοδος όξυνσης της ταξικής πάλης, όπου οι ολιγαρχία του πλούτου που έχει χάσει τα πάντα, και οι διεθνείς σύμμαχοί της, δεν παραιτούνται από την προσπάθεια να ανατρέψουν την επανάσταση. Είναι συμπεράσματα που αποτελούν τμήμα των ιστορικών παρακαταθηκών του κουβανικού λαού. Συμπεράσματα με ευρύτερη σημασία, που πρέπει να συζητά κάθε Κομμουνιστικό Κόμμα, που αναγνωρίζει ότι το μεγαλύτερο καθήκον για κάθε κομμουνιστή είναι επαναστατική ανατροπή της βαρβαρότητας της καπιταλιστικής εξουσίας, της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Η αταλάντευτη υπεράσπιση της Επανάστασης και της οικοδόμησης του Σοσιαλισμού. Ότι πρέπει να είναι έτοιμο να δράσει σε όλες τις συνθήκες, κάτω από κάθε εξέλιξη, για να φέρει σε πέρας αυτά τα καθήκοντα».

Καταλήγοντας, ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ σημείωσε ότι καθώς φουντώνει η δολοφονική πίεση στο λαό της Κούβας, είναι σημαντικό και «να αναδείξουμε τις ευθύνες της Κυβέρνησης της ΝΔ, των υπόλοιπων αστικών κομμάτων της Ελλάδας, που έχουν μετατρέψει τη χώρα σε “προβλέψιμο στρατηγικό εταίρο” των ΗΠΑ, με κομβική συμμετοχή στους ιμπεριαλιστικούς ευρωατλαντικούς σχεδιασμούς. Να καταγγείλουμε το δίχως αρχές παπαγάλισμα από μέρους των αστικών κομμάτων της χώρας μας των προσχημάτων των ΗΠΑ και της ΕΕ για τις επεμβάσεις στη Βενεζουέλα, το Ιράν. Την απαράδεκτη στάση υποστήριξης των επεμβάσεων των ΗΠΑ, όπως αυτή που διεξάγεται τις τελευταίες μέρες στο Ιράν, από την ελληνική κυβέρνηση, ως μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Να απαιτήσουμε η ελληνική κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα να τοποθετηθούν καθαρά για τον τερματισμό του εγκληματικού αποκλεισμού της Κούβας, αλλά και για τα σχέδια επέμβασης στο Νησί της Επανάστασης από τον βορειοαμερικανικό ιμπεριαλισμό.

Ενισχύοντας την προσφορά όλων μας στο σύνδεσμό μας, τον Ελληνοκουβανικό Σύνδεσμο Φιλίας και Αλληλεγγύης, που για έξι δεκαετίες έχει σημαντική συνεισφορά στην διαφώτιση του Ελληνικού λαού και της νεολαίας, στην οργάνωση της αλληλεγγύης στην Κούβα, στη διάδοση της αλήθειας ενάντια στην προπαγάνδα και την παραπληροφόρηση. Τώρα είναι ώρα να ενισχύσουμε και να πολλαπλασιάσουμε τις σημαντικές μαχητικές, μαζικές δραστηριότητές μας προς υπεράσπιση του Κουβανικού λαού και των κατακτήσεων της Επανάστασής του, ενισχύοντας την καμπάνια αλληλεγγύης που διοργανώνουμε αυτές τις μέρες. Ουσία της δικής μας αλληλεγγύης, της ταξικής, διεθνιστικής αλληλεγγύης, είναι το αναφαίρετο δικαίωμα του Κουβανικού λαού να συνεχίσει στην πορεία που άνοιξε η Επανάστασή του!» Καλώντας δε στη μεγάλη συγκέντρωση αλληλεγγύης που οργανώνουν ΚΚΕ και ΚΝΕ στις 11 Μάρτη, τόνισε πως

«η Κούβα δεν είναι μόνη!

Ποτέ δεν ήταν μόνη!

Η Κούβα θα νικήσει!»

ΕΛΛΗΝΟΚΟΥΒΑΝΙΚΟΣ  ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΦΙΛΙΑΣ  & ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Μπουμπουλίνας 28, 106 82  Αθήνα, τηλ: 210 8214916  e-mail: ellinokouvanikos@gmail.com 

ASOCIACION  HELENOCUBANA  DE AMISTAD Y SOLIDARIDAD

Bubulinas 28, 106 82 Atenas, Grecia, tel: (+30) 210 8214916  e-mail: ellinokouvanikos@gmail.com

ΨΗΦΙΣΜΑ

ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΥΒΑ

1^η Μαρτίου 2026

Εμείς, οι φίλοι της Κούβας, που παρευρεθήκαμε στην εκδήλωση του Ελληνοκουβανικού Συνδέσμου Φιλίας και Αλληλεγγύης την 1^η Μαρτίου 2026, δηλώνουμε, πως συνεχίζουμε ακατάπαυστα την αλληλεγγύη μας με την Κουβανική Επανάσταση και τον κουβανικό λαό που δε δέχεται την επικυριαρχία των ΗΠΑ και επιμένει εδώ και εφτά σχεδόν δεκαετίες να προασπίζει με μεγάλες θυσίες την ανεξαρτησία, την κυριαρχία της χώρας του, την απόφασή του να ζήσει σε μια χώρα χωρίς εκμετάλλευση, χωρίς κοινωνικές και φυλετικές διακρίσεις, σε μια κοινωνία αλληλέγγυα με τους αγωνιζόμενους λαούς σ’ όλο τον κόσμο, με όλους εκείνους που την έχουν ανάγκη.

Μετά την πειρατική επιδρομή των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, ο οικονομικός, εμπορικός και χρηματοπιστωτικός αποκλεισμός της Κούβας από τις ΗΠΑ έχει φτάσει στο μέγιστο επίπεδο και συνοδεύεται από ανοιχτές απειλές στρατιωτικής επέμβασης.

Η μακρόχρονη οικονομική ασφυξία τώρα έγινε ολοκληρωτική. Η Κούβα δεν έχει πρόσβαση σε αναγκαία κεφάλαια, η προμήθεια πρώτων υλών, μηχανημάτων, φαρμάκων και τροφίμων είναι πολύ δύσκολη και γίνεται σε τιμές πολύ μεγαλύτερες από τις τρέχουσες στις διεθνείς αγορές. Αυτά, καθώς και η μείωση των εσόδων από τις εξαγωγές και τον τουρισμό έχουν αρνητικά αποτελέσματα στη βιομηχανική και αγροτική παραγωγή, προκαλούν διαταραχές στην ηλεκτροδότηση και στη διάθεση τροφίμων καθώς και στους τομείς που αποτελούσαν και εξακολουθούν, παρά τις ελλείψεις, να αποτελούν το καύχημα της Επανάστασης, την υγεία και την παιδεία.

Η κατάσταση μετά τις τελευταίες απειλές του Τραμπ και του Ρούμπιο είναι δύσκολη και ρευστή και η πιθανότητα στρατιωτικής επέμβασης δεν μπορεί να αποκλειστεί.  Όμως, όπως μέχρι τώρα, σ’ αυτή την ειρήνη που είναι στην πραγματικότητα πόλεμος, είτε στον πόλεμο, οι ιμπεριαλιστές θα έχουν μπροστά τους  έναν λαό αποφασισμένο να υπερασπιστεί την ελευθερία του και το δικαίωμα να στηρίξει τον σοσιαλισμό και να χτίσει το μέλλον του, όπως αυτός ο ίδιος έχει επιλέξει.

Αλληλέγγυοι μ’ αυτόν τον αγωνιστή λαό, ζητάμε την άμεση κατάργηση του αποκλεισμού και αφαίρεση της Κούβας από τον απαράδεκτο κατάλογο των χωρών που στηρίζουν και χρηματοδοτουν την τρομοκρατία καθώς και τον τερματισμό της παράνομης κατοχής του Γκουαντάναμο από τις ΗΠΑ.

Απαιτούμε από την Ελληνική κυβέρνηση να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να υποστηρίξει τα αναφαίρετα δικαιώματα του κουβανικού λαού και του ανεξάρτητου και κυρίαρχου κράτους της Κούβας.

Ζήτω η Κουβανική Επανάσταση, ζήτω η αλληλεγγύη των λαών!

Θεσσαλονίκη, 07/02/2026

Ο Ελληνοκουβανικός Σύνδεσμος Φιλίας & Αλληλεγγύης - Παράρτημα Θεσσαλονίκης καταγγέλλει τον συνεχιζόμενο εμπορικό, οικονομικό και χρηματοπιστωτικό αποκλεισμό που για πάνω από 65 χρόνια έχουν επιβάλει οι ΗΠΑ κατά του Κουβανικού λαού, κατά της εθνικής κυριαρχίας και ακεραιότητας της σοσιαλιστικής Κούβας.

Καταδικάζουμε  τις νέες απειλές που εκτοξεύονται ανοιχτά και προκλητικά ενάντια στον λαό της Κούβας διά στόματος του Τραμπ και της κυβέρνησης των ΗΠΑ. Η σοσιαλιστική Κούβα αποτελεί διαχρονικά στόχο των ΗΠΑ. Οι νέες απειλές αποτελούν συνέχεια της εγκληματικής στρατιωτικής ιμπεριαλιστικής επέμβασης στην Βενεζουέλα.

Η απειλή για επιβολή δασμών και κυρώσεων σε κράτη που προμηθεύουν την Κούβα με πετρέλαιο και άλλα εμπορεύματα ζωτικής σημασίας, αλλά και η τυχόν επιβολή «ναυτικού αποκλεισμού» του Νησιού της Επανάστασης έχει στόχο να γενικευτούν στερήσεις και ελλείψεις που ήδη αντιμετωπίζει ο Κουβανικός λαός εξαιτίας του γενοκτονικού εμπάργκο ώστε να κάμψουν το φρόνημά του. 

ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και Ευρωπαϊκή Ένωση, αυτοί που έχουν τη ευθύνη για τους πολέμους, για το αιματοκύλισμα των λαών, για την γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού, αυτοί που τρομοκρατούν και έχουν την ευθύνη για δεκάδες επεμβάσεις και πραξικοπήματα ανά τον κόσμο, εντάσσουν την Κούβα στην απαράδεκτη «λίστα κρατών που στηρίζουν την τρομοκρατία».

Η Κούβα δεν απειλεί κανένα λαό, αντίθετα με τις κατακτήσεις της σε υγεία και παιδεία, λειτουργεί σαν φάρος για τους λαούς που βιώνουν την βαρβαρότητα της εμπορευματοποιημένης υγείας και παιδείας, του τσακίσματος των εργατικών και λαϊκών του δικαιωμάτων, της έλλειψης προστασίας της υγείας και ασφάλειας στο χώρους εργασίας και την ανυπαρξία δομών πολιτικής προστασίας. 

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας και στεκόμαστε αποφασιστικά στο πλευρό του κουβανικού λαού. Στηρίζουμε με κάθε τρόπο τον αγώνα του να προασπίσει την ανεξαρτησία, την κυριαρχία της χώρας του, την απόφασή του να ζήσει σε μια χώρα χωρίς εκμετάλλευση, χωρίς κοινωνικές και φυλετικές διακρίσεις, να βαδίσει το δρόμο που ο ίδιος επέλεξε, το δρόμο του Σοσιαλισμού.

Η Κούβα δεν είναι μόνη!  Κάτω τα χέρια από το νησί της Επανάστασης!

Εκ του Δ.Σ.

Ομιλία του πρέσβη της Κούβας Αραμίς Φουέντε Ερνάντες

Κυρίες και κύριοι,

Φίλες και φίλοι,

Ευχαριστώ όλους για την παρουσία σας σε αυτή τη λιτή τελετή για να αποτίσουμε τον πρέποντα φόρο τιμής στον Ήρωα της Δημοκρατίας της Κούβας και Απόστολο της ανεξαρτησίας της Χοσέ Μαρτί στην 173η επέτειο από τη γέννησή του.

Είναι τιμή μας να έχουμε τη συντροφιά των αξιότιμων και πολύ αγαπητών πρέσβεων της Βραζιλίας, της Ισπανίας, του Μεξικού, του Περού και της Πορτογαλίας και του εξίσου πολυαγαπημένου  Επιτετραμμένου της Βενεζουέλας.

Μας τιμούν επίσης με την παρουσία τους σύντροφοι από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Χοσέ Μαρτί, από τον Ελληνοκουβανικό Σύνδεσμο Φιλίας και Αλληλεγγύης με την Κούβα, άλλοι αγαπημένοι Έλληνες και Λατινοαμερικάνοι φίλοι, καθώς και μια αντιπροσωπεία Κουβανών συμπατριωτών που διαμένουν στην Ελλάδα. Ευχαριστώ τον Δήμο για όλη την υποστήριξη που παρείχε και τη συνοδεία αυτoύ του εξαιρετικού συγκροτήματος, της Φιλαρμονικής Συναυλιών του Δήμου με την υπέροχή της εκτέλεση των Εθνικών Ύμνων των δύο χωρών μας.

Ευχαριστώ όλους που είστε μαζί μας.

Αυτή η επέτειος έχει τεράστια σημασία, καθώς λαμβάνει χώρα σε στιγμές που καθίστανται  κρίσιμες για τους λαούς της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής, και, χωρίς φόβο να σφάλλω, μπορώ να πω για όλη την ανθρωπότητα

Σήμερα, με απόλυτη βεβαιότητα, θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι η σκέψη, ο αντιιμπε-ριαλισμός και η σαφής λατινοαμερικανική στάση του Μαρτί, είναι πιο επίκαιρες από ποτέ, επειδή η αυτοκρατορία που κατήγγειλε και πολέμησε ο Μαρτί και για το οποίo προειδο-ποίησε, συνεχίζει να ενεργεί σήμερα με τις ίδιες αξιώσεις υπεροχής και εκμετάλλευσης επί των λαών της Αμερικής μας. Ο Μπολίβαρ το είχε ιδιοφυώς εφιστήσει εκ των προτέρων με την αθάνατη φράση του: «Οι Ηνωμένες Πολιτείες φαίνονται προορισμένες από τη Θεία Πρόνοια να κατατρέχουν με δυστυχίες την Αμερική, στο όνομα της ελευθερίας».

Είναι αναγκαίο να υπενθυμίσουμε ότι έχουν περάσει περισσότερα από 130 χρόνια από τότε που ο Μαρτί θα ξεσκέπαζε τις προθέσεις του νεοσύστατου ιμπεριαλισμού των Ηνωμένων Πολιτειών, να επιβάλει τις αρχές αυτού που είναι γνωστό σήμερα ως Δόγμα Μονρόε, που τώρα πρόκειται να αναβιώσει και να χρησιμοποιηθεί ως όργανο κυριαρχίας και μια απειλή για τους λαούς της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής, περιοχή που εσφαλμένα οι Ηνωμένες Πολιτείες συνεχίζουν να θεωρούν ως την πίσω αυλή τους.

'Εχει λίγες ημέρες που ο αδελφός λαός της Βενεζουέλας έγινε στόχος μιας αδικαιολόγητης και εγκληματικής ιμπεριαλιστικής και φασιστικής στρατιωτικής επίθεσης. Συνέβη το πρωτοφανές γεγονός της απαγωγής ενός προέδρου,  στην ίδια του την επικράτεια από μια εχθρική στρατιωτική δύναμη, στην οποία δολοφονήθηκαν δεκάδες άνθρωποι. Πρόκειται για απαράδεκτες και βάρβαρες πράξεις, που παραβιάζουν τους ίδιους τους νόμους της επιτιθέμενης χώρας, του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και του Διεθνούς Δικαίου.

Όπως είναι πασίγνωστο, σε αυτή την εγκληματική επίθεση 32 γενναίοι Κουβανοί έχασαν τη ζωή τους αντιμετωπίζοντας τους επιτιθέμενους. Βρίσκονταν εκεί εκπροσωπώντας τις Κουβανικές Επαναστατικές Ένοπλες Δυνάμεις και το Υπουργείο Εσωτερικών, κατόπιν αιτήματος των ομολόγων οργάνων της χώρας αυτής.

Μετά από σφοδρή και επίμονη αντίσταση, έπεσαν ηρωικά, σε άμεση μάχη εναντίον των επιτιθέμενων ή ως αποτέλεσμα του βομβαρδισμού των εγκαταστάσεων, εκπληρώνοντας το καθήκον τους με αξιοπρέπεια. Το αίμα που χύθηκε από Κουβανούς και Βενεζουελάνους εδραιώνει ακόμη περισσότερο την αδελφoσύνη που έχει σφυρηλατηθεί κατά τη διάρκεια της πλούσιας ιστορίας μας από την κληρονομιά του Μπολίβαρ και του Μαρτί και πιο πρόσφατα από τη στενή και υποδειγματική σχέση μεταξύ Φιδέλ και Τσάβες. Η Εθνοσυνέλευση της Βενεζουέλας τους ανακήρυξε ήρωες και μάρτυρες της μπολιβαριανής Πατρίδας.

Όλος ο κόσμος γνωρίζει ότι εναντίον της Κούβας διατηρείται εδώ και περισσότερο από έξι δεκαετίες μια αδιάκοπη και σκληρή παρενόχληση και επιθέσεις παντός είδους, που συνεχώς εντείνονται ως μέσο πολιτικού καταναγκασμού, με πιέσεις και πρωτόγνωρες απειλές, καθώς και τον οικονομικό πόλεμο που διατηρούν πάνω στο λαό μας και στην οικονομία του, μέσω της επιβολής και της βάναυσης ενίσχυσης του γενοκτόνου οικονομικού, εμπορικού και χρηματοοικονομικού αποκλεισμού, που είναι η κύρια αιτία των σοβαρών ελλείψεων που υποφέρουμε και της ανυπολόγιστης οικονομικής και ανθρώπινης ζημίας που έχει προκαλέσει στη χώρα και που μόνο έχει καταστεί δυνατό να αντιμετωπιστεί χάρη στον ηρωισμό και τις ακλόνητες πεποιθήσεις του λαού μας.

Η Κούβα, όπως έχει επιβεβαιωθεί σε πολλές περιστάσεις, και πιο πρόσφατα από τον Πρόεδρό μας Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ, είναι ένα ελεύθερο, ανεξάρτητο και κυρίαρχο έθνος, που δεν επιτίθεται σε κανέναν, αλλά εδώ και 67 χρόνια, δέχεται επίθεση από τις Ηνωμένες Πολιτείες που έχουν δηλώσει ότι στόχος τους είναι να ενισχύσουν την οικονομική πίεση, ήτοι, τον αποκλεισμό - με τη φιλοδοξία να προκαλέσουν αυτό που εκείνοι χαρακτηρίζουν ως κατάρρευση της χώρας.

Αυτό βέβαια, θα συνεχίσει να προκαλεί μεγάλη ζημιά, αλλά τα σχέδια και επιθετικές ενέργειες, τα μέτρα μέγιστης πίεσης, ο ψυχολογικός πόλεμος και η πολιορκία δεν θα κάμψουν τη θέληση αντίστασης του λαού μας. Η Κούβα δεν απειλεί, αλλά επιβεβαιώνει την ακλόνητη απόφασή της να υπερασπιστεί την Πατρίδα και το δικαίωμά της να οικοδομήσει μια σοσιαλιστική κοινωνία.

Ευχαριστώ πολύ

Το μήνυμα του προέδρου του Ινστιτούτου Φιλίας με τους λαούς της Κούβας (ICAP)

ΜΗΝΥΜΑ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΚΟΥΒΑΝΙΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΦΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

 Αβάνα, 7 Γενάρη 2026

Δρα Νίκο Καρανδρέα

Πρόεδρο

Μέλη του Ελληνοκουβανικού Συνδέσμου Φιλίας & Αλληλεγγύης

Δεχθείτε έναν αδελφικό χαιρετισμό και τις ειλικρινείς ευχές μας ώστε αυτή η Γενική Συνέλευση να αποτελέσει ένα σημαντικό βήμα όχι μόνο για σκέψεις για τη δουλειά που αναπτύχθηκε από τόσους συντρόφους στο ωραίο και γεμάτο προκλήσεις καθήκον που είναι η αλληλεγγύη με την Κούβα, αλλά και για να συμφωνήσετε για τις προτεραιότητες των επόμενων χρόνων.

Η επίθεση στην Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας, η παράνομη απαγωγή του συνταγματικού προέδρου Μαδούρο Μόρος και οι ανοιχτές απειλές του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ ενάντια στην Κούβα και άλλες χώρες της περιοχής της Λατινικής Αμερικής αποτελούν μια αξιόπιστη απόδειξη ότι διακυβεύεται η ειρήνη και η σταθερότητα του κόσμου.

Θα πρέπει κανείς να περιμένει να ενταθούν ακόμα περισσότερο τα μονομερή καταχρηστικά μέτρα σε όλους τους τομείς ενάντια στο λαό μας, προσπαθώντας να υποτάξουν με την πείνα και την απελπισία τον κουβανικό λαό, εκφοβίζοντάς μας και ενισχύοντας τον πόλεμο των ΜΜΕ, την παραπληροφόρηση και τη διαστρέβλωση της πραγματικότητάς μας, για να πλήξουν τον τουρισμό, τη διεθνή συνεργασία και τις ανταλλαγές ανάμεσα στους λαούς.

Μπροστά σ’ αυτές τις προκλήσεις, είμαστε πεισμένοι ότι, όπως στις δύσκολες στιγμές της Ειδικής Περιόδου, θα συνεχίσουμε να υπολογίζουμε σε φίλους σαν εσάς. Ότι βασισμένοι στο γεγονός ότι δεν πρόκειται να υποκύψουμε, θα εξακολουθήσετε να δυναμώνετε τη διεθνή πολιτική και οικονομική αλληλεγγύη με την Κούβα.

Είναι επιτακτική ανάγκη η δουλειά για την επίτευξη μεγαλύτερης συμμετοχής Ελλήνων φίλων στις διεθνείς μπριγάδες εθελοντικής εργασίας και οργάνωσης ομάδων που να ταξιδεύουν στην Κούβα για να γνωρίσουν από κοντά την πραγματικότητα του λαού μας. Πρόκειται για έναν αναγκαίο και απόλυτα χρήσιμο τρόπο για να σπάμε τον αποκλεισμό.

Ελπίζουμε πως θα συνεχίσετε να μας συντροφεύετε στη μάχη με τα ΜΜΕ στα δίκτυα και άλλα ψηφιακά μέσα, προσφέροντας αληθινή πληροφόρηση και συγκεντρώνοντας περισσότερους νέους στη δράση σας, ώστε να καταφέρουμε να έχουμε ένα κίνημα αλληλεγγύης πιο ενισχυμένο και ενωμένο για την υπεράσπιση της Κουβανικής Επανάστασης και άλλων δίκαιων υποθέσεων στον κόσμο.

Από την επαναστατική και αήττητη Κούβα, σας επιβεβαιώνουμε τη δέσμευσή μας και τη σταθερή πεποίθησή μας ότι θα εξακολουθήσουμε να υπερασπίζουμε τις κατακτήσεις της σοσιαλιστικής Επανάστασης, που με τόση προσπάθεια έχουμε οικοδομήσει.

Αδελφικά,

Φερνάντο Γκονσάλες Γιορτ           

Ομιλία του προέδρου

του απερχόμενου ΔΣ

και απολογισμός πεπραγμένων

Σας καλωσορίζω στη σημερινή Εκλογοαπολογιστική Συνέλευση

Αν και σκοπός της είναι βέβαια η εκλογή νέου ΔΣ του Συνδέσμου μας, η χρονική της συνάφεια με την 67^η επέτειο της Κουβανικής Επανάστασης και, κύρια, τα τρέχοντα γεγονότα στην Καραϊβική δεν μπορούν παρά να την καθορίσουν ως εκδήλωση αλληλεγγύης, στήριξης του κουβανικού λαού, όλων των λαών της Καραϊβικής και της Λ. Αμερικής που αντιμετωπίζουν για μια ακόμα φορά την επίθεση του βορειοαμερικάνικου ιμπεριαλισμού.

Η επίθεση στη Βενεζουέλα αποτελεί κατά παραδοχή των ίδιων των αμερικανών, του ίδιου του Τραμπ – πέρα από τις γελοίες προφάσεις για αντιμετώπιση του εμπορίου ναρκωτικών – ένα καινούργιο στάδιο της ενδοϊμπεριαλιστικής διαμάχης για την πρωτοκαθεδρία στη ληστεία του μόχθου των λαών.

Η τεράστια επέκταση της κινεζικής οικονομίας στη Λ. Αμερική, η ανάπτυξη νέου εμπορικού-ναυτικού δρόμου και ο πολλαπλασιασμός των επενδύσεων θίγουν για πρώτη φορά άμεσα την οικονομική κυριαρχία των ΗΠΑ στην περιοχή. Εξ ου και η αναθέρμανση του δόγματος Μόνρω, που διακηρύχθηκε το 1822, αμέσως μετά την ανεξαρτητοποίηση των χωρών της Λ. Αμερικής από την Ισπανία και την Πορτογαλία. Το δόγμα αυτό πρόβαλε την αποκλειστικότητα των ΗΠΑ στη διαχείριση των πραγμάτων στην περιοχή, ουσιαστικά την επικυριαρχία τους, στρεφόμενο ιδιαίτερα ενάντια στην κύρια ιμπεριαλιστική δύναμη της εποχής εκείνης, τη Μ. Βρεττανία.

Ο στόχος αυτός, δηλαδή η αποκατάσταση της οικονομικής και πολιτικής κυριαρχίας των μονοπωλίων των ΗΠΑ στη Λ. Αμερική, αλλά και σε ολόκληρη την αμερικανική ήπειρο αποτελεί ένα από τα βασικά στοιχεία της βορειοαμερικάνικης ολιγαρχίας και της διακυβέρνησης Τραμπ που εκφράστηκαν με την επιβολή της θέλησής τους στον Παναμά, την εκλογή υποτακτικής σ’ αυτούς κυβέρνησης στην Ονδούρα, με την ανάπτυξη της μεγαλύτερης μετά το 1962 αρμάδας στην Καραϊβική, τις πειρατικές επιθέσεις, την επίθεση στη Βενεζουέλα και την απαγωγή του Μαδούρο, με τις ανοιχτές απειλές ενάντια στην Κολομβία, την Κούβα, την Νικαράγουα, αλλά και τις απειλές προσάρτησης της Γροιλανδίας, απειλές ακόμα και εναντίον του Καναδά.

Ο Σύνδεσμός μας με ανακοίνωσή του κατάγγειλε άμεσα την επίθεση στη Βενεζουέλα προβάλλοντας τους πραγματικούς της λόγους: την εξουδετέρωση μιας κυβέρνησης με στενές φιλικές και οικονομικές σχέσεις με τους αντιπάλους των ΗΠΑ, επίδειξη της στρατιωτικής τους δύναμης και της αποφασιστικότητας να την εξασκήσουν και – ίσως τον πιο βασικό, την εξασφάλιση του βενεζουελάνικου πετρελαίου, των αποθεμάτων που υπολογίζεται πως αποτελούν το 17,5% των παγκόσμιων και τα οποία θα δώσουν στις ΗΠΑ σημαντικό πλεονέκτημα έναντι της Κίνας, ιδιαίτερη στην περίπτωση ανοιχτής πολεμικής σύρραξης.

Όλοι γνωρίζουμε πως η Κούβα έγινε τον Γενάρη του 1959 και εξακολουθεί να είναι η μόνη πραγματικά ανεξάρτητη, αυτοκυρίαρχη χώρα της Λ. Αμερικής πράγμα που εξασφαλίστηκε και συνεχίζει να εξασφαλίζεται από το σοσιαλιστικό χαρακτήρα της επανάστασης. Σαν τέτοια, η Κούβα αποτελεί το κύριο πολιτικό πρόσκομμα στην βορειοαμερικανική επικυριαρχία, αλλά ακόμα περισσότερο, εκτός από πολιτικό αποτελεί και τον μόνο ταξικό εχθρό.

Θα αποφύγω να επαναλάβω τα γνωστά σε όλους μας επιτεύγματα του σοσιαλισμού στην Κούβα καθώς επίσης και τις πολύπλευρες εκφάνσεις της βορειοαμερικάνικης επιθετικότητας που ξεκίνησε ουσιαστικά από την νίκη της Επανάστασης: Στρατιωτικές επεμβάσεις, δολιοφθορές, τρομοκρατία, επικοινωνιακός πόλεμος και την πιό επικίνδυνη, τον μακρόχρονο οικονομικό, εμπορικό και χρηματοπιστωτικό αποκλεισμό. Όλα αυτά δείχνουν γιατί οι ΗΠΑ θεωρούν πως η Κούβα είναι ο ιστορικός ταξικός εχθρός τους στην αμερικανική ήπειρο. Εδώ δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Κούβα είναι ταυτόχρονα ένα ταξικό αγκάθι και για τον παγκοσμιοποιημένο καπιταλισμό.

Όσο κι αν είναι οδυνηρό, δεν μας αρμόζει, δεν αρμόζει στους φίλους της Κούβας να ωραιοποιούν την πολύ δύσκολη οικονομική, πολιτική, αλλά και κοινωνική κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα η Κούβα. Άλλωστε ποτέ οι κουβανοί δεν έκαναν και δεν κάνουν κάτι τέτοιο. Ακόμα περισσότερο η παραδοχή των δυσκολιών, των σφαλμάτων ήταν και είναι η ειδοποιός διαφορά της σοσιαλιστικής Κούβας, ο τρόπος λειτουργίας της επανάστασης, της ηγεσίας της, του Φιδέλ Κάστρο.

Είναι πράγματι γεγονός πως η Κούβα διανύει την πιο δύσκολη φάση της σύγχρονης ιστορίας της.

Ο οικονομικός, εμπορικός και χρηματοπιστωτικός αποκλεισμός, που έχει ενταθεί στο έπακρο εδώ και αρκετά χρόνια και η έλλειψη ουσιαστικής βοήθειας ακόμα και από χώρες που διατείνονται πως βρίσκονται στον αντίποδα του δυτικού ιμπεριαλισμού, με τις οποίες η Κούβα έχει καλές πολιτικές και κάποιες οικονομικές σχέσεις, έχουν οδηγήσει σε οικονομική δυσπραγία. Η Κούβα δεν έχει πρόσβαση σε αναγκαία κεφάλαια, η προμήθεια πρώτων υλών, μηχανημάτων, φαρμάκων και τροφίμων είναι πολύ δύσκολη και γίνεται σε τιμές πολύ μεγαλύτερες από τις τρέχουσες στις διεθνείς αγορές. Αυτά καθώς και η μείωση των εσόδων από τις εξαγωγές και τον τουρισμό δεν επιτρέπουν τις αναγκαίες επενδύσεις με αρνητικά αποτελέσματα στη βιομηχανική και αγροτική παραγωγή, διαταραχές στην ηλεκτροδότηση και στη διάθεση τροφίμων καθώς και στους τομείς που αποτελούσαν και εξακολουθούν, παρά τις ελλείψεις, να αποτελούν το καύχημα της Επανάστασης, την υγεία και την παιδεία.

Η κατάσταση επιβαρύνεται από την πίεση που εξασκείται στο κουβανικό πέσο προκαλώντας σημαντικές διακυμάνσεις των τιμών και άλλα παρεπόμενα, λόγω και της ύπαρξης ενός σημαντικού ιδιωτικού τομέα κύρια στο εμπόριο, τις υπηρεσίες και την αγροτική παραγωγή.

Όπως είπα, τα παραπάνω αποτελούν αποτέλεσμα και αποδεικνύουν τον ουσιαστικά γενοκτόνο χαρακτήρα του ιμπεριαλιστικού αποκλεισμού που έχει οδηγήσει στη μετανάστευση πάνω από 1 εκατομμύριο κουβανούς – κατά πλειοψηφία νέους ανθρώπους με υψηλή επαγγελματική κατάρτιση, έχει μειώσει σημαντικά τον πληθυσμό, δημιουργώντας παράλληλα σοβαρό δημογραφικό πρόβλημα.

Σ’ αυτές τις πραγματικές δυσκολίες βασίζονται οι κομπασμοί του Τραμπ πως δήθεν δεν χρειάζεται να πραγματοποιηθεί ιμπεριαλιστική επέμβαση στην Κούβα καθώς αυτή βρίσκεται στα πρόθυρα κατάρρευσης.

Θυμίζω πως η οικονομική και κοινωνική διάλυση της Κούβας ήταν πάντοτε ο ρητά εκφρασμένος στόχος του αποκλεισμού. Ιδιαίτερα θα ήθελα να θυμίσω τα λόγια του αμερικανού βουλευτή  Torricelli που εισηγήθηκε τον ψευδεπίγραφο  Νόμο γιά την Κουβανική Δημοκρατία του 1992 τονίζοντας ότι θα προκαλούσε «την πτώση του Κάστρο μέσα σε λίγες βδομάδες». Κι αυτό γιατί ο νόμος που έγινε γνωστός με το όνομα του εισηγητή του, ενδυνάμωνε σημαντικά τον αποκλεισμό τη στιγμή που οι ανατροπές στη Σοβιετική Ένωση και τις άλλες σοσιαλιστικές χώρες άφηναν, κατά την κρίση των ιμπεριαλιστών, την Κούβα απροστάτευτη.

Έτσι νόμιζαν τότε, έτσι νομίζουν και τώρα.

Όμως στην Κούβα η επανάσταση και η οικοδόμηση του σοσιαλισμού έχουν δημιουργήσει διαφορετικούς κοινωνικούς θεσμούς και δεσμούς που είναι σημαντικά πιο ανθεκτικοί απ’ αυτούς των καπιταλιστικών κοινωνιών. Έχουν δημιουργήσει στάσεις ζωής που ακόμα και σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, όπως κατά τον τελευταίο καταστροφικό τυφώνα Μελίσσα, αποδείχτηκαν σωτήριες: Αλληλεγγύη, αυταπάρνηση, ανθεκτικότητα, επιμονή, πείσμα, συλλογικά προσπάθεια.

Ο λαός αυτός έχει μια από τις πιο μακρόχρονες συνεχείς επαναστατικές παραδόσεις, μια αγωνιστική ιστορία σχεδόν 160 χρόνων. Είναι ένας λαός που αψήφησε τον βορειομερικανικό γίγαντα, που οδηγημένος από τον Φ. Κάστρο νίκησε τη δικτατορία, νίκησε την αστική τάξη, τους εισβολείς, εργάστηκε για το σοσιαλισμό, νίκησε στην Αγκόλα και ανέτρεψε το καθεστώς του απαρτχάιντ. Είναι ένας λαός και μια ηγεσία που αντιστάθηκαν στη διαβρωτική διαλυτική διείσδυση του αντεπαναστατικού αναθεωρητισμού που ανέτρεψε το σοσιαλισμό στη Σ. Ένωση. Είναι αυτοί που ξεπέρασαν την ειδική περίοδο. Αυτοί που αποτελούν το παράδειγμα του ασυμβίβαστου διεθνισμού.

Η κατάσταση είναι δύσκολη και ρευστή. Κανείς δεν μπορεί να έχει οποιαδήποτε εμπιστοσύνη στα λόγια των ιμπεριαλιστών και η πιθανότητα στρατιωτικής επέμβασης δεν μπορεί να αποκλειστεί. Θεωρούμε όμως σίγουρο πως είτε στην ειρήνη που είναι στην πραγματικότητα πόλεμος, είτε στον πόλεμο, οι ιμπεριαλιστές θα βρουν μπροστά τους  έναν λαό αποφασισμένο να υπερασπιστεί την ελευθερία του και το δικαίωμα να στηρίξει τον σοσιαλισμό και χτίσει το μέλλον του όπως αυτός ο ίδιος έχει επιλέξει.

Το διεθνιστικό κίνημα αλληλεγγύης θα κάνει ότι περνάει από το χέρι του για να τερματιστεί ο αποκλεισμός και να αποτραπεί οποιαδήποτε στρατιωτική πρόκληση ενάντια στο νησί της Επανάστασης.