Την Τετάρτη 1η Απρίλη πραγματοποιήθηκε στον κινηματογράφο «Studio New Star Art Cinema» συναυλία αλληλεγγύης με την Κούβα που οργάνωσε ο Ελληνοκουβανικός Σύνδεσμος Φιλίας και Αλληλεγγύης.
Μίλησαν ο πρέσβης της Κούβας Αραμίς Φουέντε Ερνάντες και ο πρόεδρος του Συνδέσμου Νίκος Καρανδρέας.
Στη συναυλία συμμετείχαν οι γνωστοί καλλιτέχνες Μανόλης Ανδρουλιδάκης, Απόστολος Μόσιος, Δημήτρης Ζαφειρέλης, Θέλμα Καραγιάννη και ο Tenorman George Tziouvaras .
Επίσης προβλήθηκε η πολύ ενδιαφέρουσα μικρού μήκους ταινία «Γιος και Μάνα», της Λεμόνας Ταργοντσίδου.
Ο Ελληνοκουβανικός Σύνδεσμος Φιλίας και Αλληλεγγύης ευχαριστεί θερμά τους εκλεκτούς καλλιτέχνες που δέχτηκαν πρόθυμα να συμμετάσχουν, το συνεπή εγκάρδιο φίλο της Κούβας Βελισσάριο Κοσσυβάκη για τη διάθεση του κινηματογράφου Στούντιο και του αναγκαίου εξοπλισμού καθώς και τη Λεμόνα Ταργοντσίδου για την καθοριστική συμβολή της στην οργάνωση της συναυλίας.
Ομιλία του πρέσβη της Κούβας Αραμίς Φουέντε Ερνάντες στην εκδήλωση του Ελληνοκουβανικού Συνδέσμου
Αγαπητοί σύντροφοι του Ελληνοκουβανικού Συνδέσμου Φιλίας & Αλληλεγγύης, αγαπητοί σύντροφοι που βρίσκεστε μαζί μας τούτη τη βροχερή βραδιά, σας ευχαριστώ ειλικρινά για τη διοργάνωση μιας ακόμα εκδήλωσης αλληλεγγύης με την Κουβανική Επανάσταση και τον ηρωικό λαό της Κούβας. Σας απευθύνω αδελφικό χαιρετισμό και για άλλη μια φορά σας ευχαριστώ για την όλη υποστήριξη αλλά και για το κίνητρο που αυτή αποτελεί για τη συνέχιση του αγώνα μας.
Η ανθρωπότητα βιώνει στιγμές υψηλού κινδύνου όπου αποκτά ιδιάζουσα βαρύτητα η αλληλεγγύη και η υποστήριξη στους λαούς που παλεύουν για την προάσπιση και τη διαφύλαξη της εθνικής τους κυριαρχίας και ανεξαρτησίας, και βεβαίως για την ειρήνη και τον σεβασμό στην αυτοδιάθεση, το διεθνές Δίκαιο και την ισότητα μεταξύ των Κρατών.
Μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου, και σε ουκ ολίγες περιπτώσεις μπροστά σε στάσεις παθητικές ή λιγόψυχες, πραγματοποιούνται στρατιωτικές επιθέσεις, βομβαρδίζονται χώρες αδιακρίτως, όπως στο Ιράν, με τη δολοφονία αρκετών προσωπικοτήτων, συμπεριλαμβανομένου του θρησκευτικού τους ηγέτη, και όπως στον Λίβανο, διαπράττονται γενοκτονίες, όπως η συνεχιζόμενη ενάντια στον παλαιστινιακό λαό, πραγματοποιούνται απαγωγές συνταγματικώς νομίμων προέδρων όπως του Νικολάς Μαδούρο στη Βενεζουέλα, και άλλες ενέργειες που κλονίζουν την παγκόσμια οικονομία και θέτουν την ανθρωπότητα σε σοβαρό κίνδυνο. Η ειρήνη, η σταθερότητα και η ασφάλεια στον κόσμο διατρέχουν σήμερα τον μεγαλύτερο κίνδυνο των τελευταίων δεκαετιών.
Στη Λατινική Αμερική αναβιώνει το δόγμα Μονρό, με το απαράδεκτο, θρασύτατο σύνθημα να επιτευχθεί η ειρήνη με τη βία, που πρεσβεύει την απόλυτη κυριαρχία των ΗΠΑ εφ’ όλης της περιοχής και παραβιάζει άμεσα τη διακήρυξη που την ορίζει ως Ζώνη Ειρήνης.
Όπως είναι ευρέως γνωστό, η Κούβα παλεύει ανέκαθεν για να διαφυλάξει και να προασπίσει με τιμή την εθνική της κυριαρχία και ανεξαρτησία και την αξιοπρέπεια ενός λαού που δεν παραδίνεται, που κρατά ψηλά τις αξίες και τις αρχές του και το δικαίωμά του να οικοδομεί το πολιτικό σύστημα που κυρίαρχα αποφάσισε, με την πεποίθηση ότι οικοδομεί μια κοινωνία δικαιότερη και ισότιμη, μια πραγματική συμμετοχική δημοκρατία.
Και όλα αυτά παρά το ότι για πάνω από 60 χρόνια χρειάστηκε να αντιμετωπίσει την ωμή πολιτική της Κυβέρνησης των ΗΠΑ που διενεργεί ακατάπαυστες, άγριες παρενοχλήσεις οι οποίες εντείνονται αδιάκοπα ως εργαλείο πολιτικού καταναγκασμού, με πιέσεις και απειλές άνευ προηγουμένου.
Η επιδείνωση του οικονομικού πολέμου, μέσω του οποίου εξαντλεί τον κουβανικό λαό, προξενώντας του απροσμέτρητες ζημίες, έως και θάνατο, αναπτύσσεται τώρα σε ακραία επίπεδα, αποτελώντας ωμή συλλογική τιμωρία, με πλέον πρόσφατη σχετική εκδήλωση το εκτελεστικό διάταγμα που υπέγραψε στις 29 Ιανουαρίου ο πρόεδρος Τραμπ, με σαφή πρόθεση να επιβάλει με ασυνήθιστη ωμότητα μια πραγματική πολιορκία ώστε να εμποδίσει την τροφοδοσία σε καύσιμα, με επικίνδυνες και σοβαρότατες ανθρωπιστικές συνέπειες για το σύνολο του κουβανικού πληθυσμού.
Το προαναφερθέν εκτελεστικό διάταγμα αποτελεί τη σαφέστερη και αδιάσειστη εκδήλωση της πολιτικής που τόσες ζημίες έχει προκαλέσει και εξακολουθεί να επιβάλλει στην Κούβα, ενώ απειλεί ανοιχτά τρίτες χώρες και επιχειρήσεις προκειμένου να εμποδιστεί η εισαγωγή στη χώρα πετρελαίου και παραγώγων του.
Είναι προφανές ότι όλα αυτά οδεύουν προς τη δημιουργία περισσότερης πίεσης και έντασης στην ήδη δύσκολη ζωή που αυτοί, με τις πολιτικές τους και τις πράξεις τους, με διαρκείς διώξεις και επιθετικές ενέργειες, έχουν επιβάλει στον κουβανικό λαό.
Παράλληλα, διατηρούν τη δυσφημιστική επιθετική επικοινωνιακή εκστρατεία, με τις τοξικές τους πλατφόρμες, μέσω της οποίας προτρέπουν διαρκώς στη βία, σε ανυπακοή των πολιτών και σε ενέργειες κατά της συνταγματικώς κατοχυρωμένης εσωτερικής τάξης πραγμάτων.
Σε όλα αυτά έρχονται να προστεθούν η εμφανής, εξόφθαλμη πρόθεση να κοπούν όλες οι πηγές εισοδήματος του έθνους σε συνάλλαγμα· οι πιέσεις σε χώρες προκειμένου να διακόψουν τα προγράμματα ιατρικής συνεργασίας με την Κούβα· και οι επιθέσεις με διάφορους τρόπους στην τουριστική βιομηχανία.
Είναι προφανές ότι προσπαθούν να προξενήσουν πλήρη ασφυξία στον λαό, να επιφέρουν κατάρρευση της οικονομίας και ανθρωπιστική κρίση. Επιμένουν και ενεργούν ανοιχτά επιχειρώντας να προκαλέσουν λιμό και απελπισία, να φέρουν τον κουβανικό λαό σε κατάσταση απόγνωσης και αγωνίας έτσι ώστε να κάμψουν την αντίστασή του και να πυροδοτήσουν μια κοινωνική έκρηξη ενάντια στην κυβέρνησή του και το πολιτικό του σύστημα, ενώ με πρωτάκουστο κυνισμό κατηγορούν κυβέρνηση και σύστημα για ανικανότητα και ως υπαίτιους για τις εξουθενωτικές συνθήκες στις οποίες αυτοί μας υποβάλλουν.
Συγχρόνως, διατηρούνται οι συνεχείς δημόσιες δηλώσεις με απειλές πάσης φύσεως που δηλώνουν την πρόθεση ανατροπής της Επανάστασης και μιας αλλαγής με οποιοδήποτε μέσον, ακόμα και διά της βίας, των συνταγματικώς κατοχυρωμένων.
Οπότε, δεν είναι περίεργο ότι, αφού αυτοί έχουν τη μέγιστη ευθύνη για την ασφυκτική κατάσταση που διέρχεται η κουβανική οικονομία, με το κακεντρεχές αφήγημά τους και την πρόθεσή τους να μας κάνουν να παραδοθούμε, χρησιμοποιούν ως πρόφαση, όπως τόνισε πρόσφατα ο υπουργός μας των Εξωτερικών, ότι το πολιτικό και οικονομικό μοντέλο της Κούβας έχει αποτύχει. Αν ήταν έτσι, τότε προς τι ο οικονομικός πόλεμος και γιατί να στερείται η Κούβα την πρόσβαση σε πηγές χρηματοδότησης, σε αγορές, τεχνολογία και καύσιμα;
Για άλλη μια φορά αποδεικνύεται ότι η Κούβα δεν είναι μόνη και ότι η αλληλεγγύη των λαών και των έντιμων ανδρών και γυναικών όλου του κόσμου αυξάνεται καθημερινά. Οι ενέργειες και δράσεις υποστήριξης του λαού μας αυξάνονται καθημερινά και υλοποιούνται όχι μόνο με ηθική αλλά και με υλική ενίσχυση. Όπως γνωρίζετε, μόλις υποδεχτήκαμε ένα ρωσικό πλοίο με αργό πετρέλαιο, που αντιπροσωπεύει μεγάλη βοήθεια και πρόσκαιρη ανακούφιση στην κρίσιμη κατάσταση που αντιμετωπίζει η χώρα.
Η Κούβα δεν παλεύει μόνο για να διαφυλάξει το δικαίωμά της να υπάρχει ως ελεύθερο, ανεξάρτητο και κυρίαρχο έθνος. Η πάλη του λαού μας είναι και για τους υπόλοιπους λαούς του κόσμου, για τα θύματα της εκμετάλλευσης, για τους φτωχούς, και για να συνεχίσουν να υπάρχουν όνειρα και ελπίδες για το ότι ναι, μπορεί να γίνει, ένας κόσμος καλύτερος είναι εφικτός.
Η Κουβανική Επανάσταση πάντοτε αντιμετώπισε αυτές τις προκλήσεις και βγήκε νικήτρια. Τούτη η φορά δεν θα είναι διαφορετική, αφού, όπως είπε ο ιστορικός ηγέτης της Κουβανικής Επανάστασης, Κομαντάντε εν Χέφε Φιδέλ Κάστρο: επιζούν οι γενναίοι, όσοι αντιστέκονται, όσοι παλεύουν, και η Κούβα με τον ηρωικό λαό της συγκεντρώνουν εντός τους αυτές τις αρετές της γενναιότητας, του θάρρους, της αντίστασης και του αγώνα, αταλάντευτα, χωρίς να παραδίνονται.
Η Κούβα θα νικήσει!
Σας ευχαριστώ πολύ